Η εύθραυστη εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν δοκιμάζεται σκληρά, με τον Λίβανο να αναδεικνύεται σε βασικό «αγκάθι» και τα Στενά του Ορμούζ να παραμένουν πεδίο γεωπολιτικής πίεσης.
Παρά την προσωρινή παύση των εχθροπραξιών ανάμεσα σε Τεχεράνη και Ουάσιγκτον, οι προσπάθειες αποκλιμάκωσης υπονομεύονται καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να σφυροκπά τον Λίβανο και η Χεζμπολάχ απαντά με ρουκέτες, ενώ ο ηγέτης της Ναΐμ Κασέμ ορκίζεται πως η οργάνωση θα πολεμά μέχρι «την τελευταία μας πνοή».
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δηλώνει ότι επιδιώκει απευθείας συνομιλίες με τον Λίβανο για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι «δεν υπάρχει κατάπαυση πυρός» στο συγκεκριμένο μέτωπο. Από την πλευρά της Βηρυτού, αξιωματούχοι απαντούν ότι δεν έχουν λάβει επίσημη πρόσκληση και προειδοποιούν πως «δεν θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις υπό πυρά».
Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ στέλνει μήνυμα στην Τεχεράνη να μην επιβάλει τέλη στη διέλευση δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ, ενώ από τα ΗΑΕ επισημαίνεται ότι το πέρασμα «δεν είναι ανοιχτό», με ελάχιστα πλοία να κινούνται υπό αυστηρούς περιορισμούς. Μήνυμα όμως έχουμε και από τον Μοτζταμπά Χαμενεΐ – αυτή τη φορά προς τα κράτη του Κόλπου, από τα οποία ζητά να σταθούν στη σωστή πλευρά.
ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΗΠΑ-ΙΡΑΝ
Στο διπλωματικό πεδίο, αμερικανική αντιπροσωπεία ετοιμάζεται για κρίσιμες συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ, με στόχο μια πιο μόνιμη συμφωνία. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει αν η ένταση στο πεδίο θα προλάβει τη διπλωματία. Κάπως έτσι βλέπουμε σήμερα τις τιμές του πετρελαίου και τις μετοχές να κινούνται ταυτόχρονα ανοδικά.
Προς το παρόν, Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν στέλνουν αντικρουόμενα μηνύματα για το τι πρέπει να προηγηθεί – και τι μπορεί να συζητηθεί.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post, η αμερικανική πλευρά σκοπεύει να θέσει ζήτημα απελευθέρωσης Αμερικανών πολιτών που κρατούνται στο Ιράν, εντάσσοντας το θέμα στην ατζέντα των επικείμενων συνομιλιών.
Ωστόσο, παραμένει ασαφές πόσο δυναμικά θα επιμείνει η Ουάσιγκτον στο συγκεκριμένο αίτημα. Πηγές που επικαλείται η εφημερίδα αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να μετατεθεί χρονικά, εφόσον οι διαπραγματεύσεις αποδειχθούν δύσκολες ή υπάρξει εμπλοκή σε άλλα κρίσιμα ζητήματα.
2 προϋποθέσεις από Τεχεράνη
Από την πλευρά της Τεχεράνης, τα μηνύματα είναι σαφώς πιο αυστηρά. Ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, ξεκαθάρισε ότι υπάρχουν προϋποθέσεις που «δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί» και πρέπει να εκπληρωθούν πριν καν ξεκινήσει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση.
Πρώτη εξ αυτών, μια σαφής και πλήρης εκεχειρία στον Λίβανο – ένα μέτωπο που συνεχίζει να υπονομεύει την ήδη εύθραυστη ισορροπία στην περιοχή.
Δεύτερη, η αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων που παραμένουν μπλοκαρισμένα στο εξωτερικό, ένα πάγιο αίτημα της Τεχεράνης που συνδέεται άμεσα με τις οικονομικές κυρώσεις.
Η τοποθέτηση αυτή αποτυπώνει τη στρατηγική του Ιράν να προσέλθει σε συνομιλίες από θέση ισχύος, θέτοντας σαφείς όρους εκ των προτέρων και επιχειρώντας να μεταφέρει την πίεση στην αμερικανική πλευρά.
Το αποτέλεσμα είναι ένα διπλό παζάρι: από τη μία, η Ουάσιγκτον επιδιώκει ανθρωπιστικά και πολιτικά ανταλλάγματα, όπως η απελευθέρωση κρατουμένων. Από την άλλη, η Τεχεράνη ζητά χειροπιαστές κινήσεις πριν ακόμη καθίσει στο τραπέζι.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι συνομιλίες στο Πακιστάν δεν προδιαγράφονται εύκολες. Αντιθέτως, μοιάζουν με μια ακόμη φάση ενός ευρύτερου γεωπολιτικού παζλ, όπου κάθε πλευρά επιχειρεί να καθορίσει τους όρους του παιχνιδιού πριν καν ξεκινήσει η παρτίδα.
Μάλιστα τα φυσικά φορτία άμεσης παράδοσης στη Βόρεια Θάλασσα εκτινάχθηκαν σε επίπεδα – ρεκόρ. Την αναταραχή στην αγορά ενέργειας εντείνει η επιβεβαίωση της Σαουδικής Αραβίας ότι διεκόπη η παραγωγή στον κρίσιμο αγωγό East – West. Χάνονται 700.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.
