Αντιμέτωποι οι πολίτες με την υπερθέρμανση του πλανήτη που είναι «περισσότερο από εμφανής», με θερμοκρασίες ρεκόρ στην Ευρώπη τις τελευταίες εβδομάδες, η συμμετοχή και η δέσμευσή τους για την αστική βιοποικιλότητα και τους χώρους πρασίνου στις γειτονιές είναι το κλειδί για την προσαρμογή στην κλιματική κρίση.
Αυτό είναι το επιχείρημα που προβάλλει ο Ενρίκε Σάλβο, διευθυντής της Έδρας Κλιματικής Αλλαγής στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγα, σε συνέντευξή του στο ισπανικό πρακτορείο Efe, στην οποία υποστηρίζει ότι οι κάτοικοι των γειτονιών «μπορούν να κάνουν πολλά» αν ενωθούν ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
«Παλιότερα, συζητούσαμε για το αν υπήρχε θερμική νησίδα, και φαινόταν ότι αυτή η θερμική νησίδα είχε μια λίγο-πολύ παρόμοια εξάπλωση σε ολόκληρη την περιοχή της πόλης. Ωστόσο, τώρα βλέπουμε ότι δεν υπάρχει. Διαφέρει ανά γειτονιά, κυριολεκτικά. Έτσι, υπάρχουν γειτονιές όπου αυτή η θερμότητα υπερβαίνει τα όρια ακόμη και της σωματικής και ψυχολογικής άνεσης, και άλλες όπου δεν φτάνει σε αυτά τα επίπεδα», εξηγεί.
Ο Σάλβο επισημαίνει ότι η βιοποικιλότητα είναι σύμμαχος κατά της κλιματικής αλλαγής και ότι εάν προστατεύεται και προωθείται στις γειτονιές τότε υπάρχουν πολλά οφέλη, καθώς όχι μόνο μειώνει το φαινόμενο της θερμικής νησίδας, αλλά βελτιώνει και την ψυχική υγεία, τη σωματική ευεξία και το κοινωνικό περιβάλλον.
Ο ίδιος πιστεύει ότι η πράσινη ζωή πρέπει να ξεκινά στη γειτονιά και η ποιότητα αυτών των αστικών μονάδων πρέπει να μετράται με τον κανόνα 3-30-300, «δηλαδή, όταν κοιτάζει έξω από το παράθυρο κάθε γείτονας μπορεί να δει τρία δέντρα, ότι το 30% της γειτονιάς είναι πράσινες περιοχές και ότι σε απόσταση 300 μέτρων μπορούν να βρουν ένα πάρκο».
Όλα αυτά, εξηγεί, «βελτιώνουν σημαντικά» την ψυχική υγεία, αλλά βοηθούν και την κοινωνική κοινότητα μέσα στη γειτονιά, δημιουργώντας τις κοινωνικές αρχές της συνύπαρξης που είναι «τόσο απαραίτητες αυτή τη στιγμή» και που κάνουν «τη γειτονιά ισχυρή».
Εξηγεί παράλληλα ότι για να ανοίξουν ξανά οι πόρτες των γειτονιών σε αυτή τη βιοποικιλότητα που είναι τόσο απαραίτητη στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, υπάρχουν «δύο βασικά ζητήματα αυτή τη στιγμή», τα οποία είναι ο πολεοδομικός σχεδιασμός και η ευαισθητοποίηση των πολιτών.
«Ο πολεοδομικός σχεδιασμός πρέπει να είναι πιο ευαίσθητος από ό,τι ήταν μέχρι τώρα. Οι πράσινες και οι μπλε υποδομές είναι απαραίτητες για να ενσωματωθούν στην πόλη, τόσο λόγω της ανάγκης για νερό όσο και λόγω της ανάγκης για χώρους πρασίνου, που είναι αυτό που θα μας φέρει βιοποικιλότητα», επισημαίνει.
Στόχος επίσης είναι να εμπλακεί η συμμετοχή των πολιτών και να μετριαστεί ο φόβος τους για ορισμένους οργανισμούς που θα ασχοληθούν με αυτούς τους χώρους πρασίνου ή θα εφαρμόσουν λύσεις βασισμένες στη φύση.
Ο καθηγητής από το Πανεπιστήμιο της Μάλαγα πιστεύει ότι, για να εφαρμοστεί αυτό το είδος λύσης, είναι απαραίτητο οι υπεύθυνοι για τον αστικό σχεδιασμό να συνειδητοποιήσουν τα οφέλη που παράγει η βιοποικιλότητα και οι πολιτικοί να σταματήσουν να έχουν βραχυπρόθεσμο όραμα.
Εστιάζει όμως και στους πολίτες, παροτρύνοντάς τους να προστατεύσουν τη βιοποικιλότητα, να προωθήσουν την περιβαλλοντική εκπαίδευση στο σπίτι και να συμμετέχουν στις γειτονιές τους, ώστε κάθε κοινότητα να έχει «εκπροσώπηση γειτονιάς που μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικά σε αυτήν την προσπάθεια».
