Οι εξαγωγές αργού πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή ανέκαμψαν αυτόν τον μήνα, πλησιάζοντας τα υψηλότερα επίπεδά τους από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν τον περασμένο Φεβρουάριο, όπως αναφέρει η Wall Street Journal που επικαλείται στοιχεία από εταιρείες παρακολούθησης της αγοράς πετρελαίου.
Αποκαθίστανται οι ροές
Οι αποστολές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο, μέσω του Στενού του Ορμούζ και των εναλλακτικών διαδρομών, αντιστοιχούσαν, την περασμένη εβδομάδα, σε ποσοστό λίγο χαμηλότερο του 80% των ροών που καταγράφονταν στην περιοχή πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με την Kpler.
Πιο αναλυτικά, μέχρι στιγμής αυτόν τον μήνα, οι εξαγωγές αργού από τις μεγάλες χώρες της Μέσης Ανατολής που παράγουν πετρέλαιο, μεταξύ των οποίων είναι η Σαουδική Αραβία, το Ιράν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αυξήθηκαν σε σχεδόν 13 εκατ. βαρέλια ημερησίως, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδό τους από τον Φεβρουάριο όταν ανέρχονταν σε σχεδόν 19 εκατ. βαρέλια την ημέρα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Huax.
Σε άλλη μία θετική εξέλιξη, η Σαουδική Αραβία αρχίζει επίσης να διοχετεύει αργό μέσω του αγωγού East-West- ο οποίος είχε τεθεί εκτός λειτουργίας μετά από επίθεση με drone που εκτοξεύθηκε από το Ιράκ- και να το φορτώνει σε δεξαμενόπλοια στην Ερυθρά Θάλασσα, αν και οι ποσότητες παραμένουν μειωμένες.
«Καίγεται» το πλεονέκτημα του Ιράν
Αυτή η ανάκαμψη των ροών του πετρελαίου στην πράξη αποδυναμώνει τη δυνατότητα του Ιράν να διαταράσσει τις μεταφορές στο Στενό του Ορμούζ και να το αξιοποιεί ως μέσο άσκησης πίεσης στις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και οι πετρελαιοπαραγωγοί του Περσικού Κόλπου μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν πιο αποτελεσματικά ή και να αποφεύγουν εντελώς τις ιρανικές επιθέσεις, σχολιάζει η WSJ.
Την ίδια ώρα, το Ιράν αδυνατεί να διακινήσει το δικό του αργό μέσω του Στενού του Ορμούζ καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις επιβάλλουν ναυτικό αποκλεισμό στα λιμάνια της χώρας.
Κατά τις εκτιμήσεις της Kpler, τα αποθέματα πετρελαίου που είχε συγκεντρώσει το Ιράν ενδέχεται να εξαντληθούν έως τα μέσα Οκτωβρίου, στερώντας από το καθεστώς μια ζωτικής σημασίας πηγή εσόδων τη στιγμή που η οικονομία της χώρας λυγίζει υπό την πίεση των κυρώσεων και τις επιπτώσεις του πολέμου.
Ο κίνδυνος
Την ώρα που αποδυναμώνεται η δυνατότητα της Τεχεράνης να αποσπά παραχωρήσεις, με φόντο τις παγκόσμιες προμήθειες ενέργειας, υπονομεύεται ένα από τα ισχυρότερα μέσα άσκησης πίεσης που διαθέτει στις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Αυτή η κατάσταση μπορεί να ανακουφίζει τις αγορές ενέργειας, ωστόσο, δημιουργεί «χώρο» για επικίνδυνους ελιγμούς στη Μέση Ανατολή, προειδοποιεί η WSJ.
Καθώς μειώνονται τα έσοδα του Ιράν από το πετρέλαιο και οι γείτονές του βρίσκουν τρόπους να παρακάμψουν τους περιορισμούς, η Τεχεράνη ενδέχεται να θεωρήσει την επανέναρξη των επιθέσεων ως το καλύτερο εναπομείναν μέσο άσκησης πίεσης, ακόμη και με το ρίσκο αμερικανικών αντιποίνων, εξηγεί.
«Αυτό καταδεικνύει τη φθίνουσα απόδοση της προσέγγισης του Ιράν όσον αφορά το Στενό του Ορμούζ», δήλωσε η Σαναμ Βακίλ του Chatham House. «Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο εκρηκτική δυναμική, όπου το Ιράν θα αναγκαστεί είτε να προκαλέσει είτε να δώσει το σύνθημα για ευρύτερη σύγκρουση, προκειμένου να απεγκλωβιστεί από αυτή τη δύσκολη θέση».
Οι παραγωγοί πετρελαίου του Κόλπου ανησυχούν ότι οι ενεργειακές τους υποδομές ενδέχεται να αποτελέσουν στόχο στην περίπτωση που δούμε νέες επιθέσεις. Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης αλλάζει γρήγορα τακτική και θα μπορούσαν να κλιμακώσουν τις επιθέσεις εναντίον λιμανιών, διυλιστηρίων και αγωγών, σύμφωνα με αξιωματούχους της περιοχής.
Οι Φρουροί της Επανάστασης συντονίζουν επίσης ένα δίκτυο περιφερειακών οργανώσεων. Το Ιράν έχει ήδη αντιδράσει στην αυξανόμενη πίεση που ασκείται στην οικονομία του, επεκτείνοντας το μέτωπο της σύγκρουσης στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω των συμμάχων του Χούθι στην Υεμένη, οι οποίοι έχουν εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον σαουδαραβικών πλοίων και εγκαταστάσεων.
Οι συνέπειες όμως της κλιμάκωσης θα ξεπερνούσαν κατά πολύ τα όρια της περιοχής. Η παγκόσμια οικονομία παραμένει ευάλωτη σε κάθε νέα διατάραξη των ενεργειακών ροών της περιοχής. Αν και η ανάκαμψη των εξαγωγών άμβλυνε τις πιέσεις στις τιμές του πετρελαίου, τυχόν νέα πλήγματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν άμεσα σε άνοδο των τιμών.
