Τη στρατηγική της μέγιστης οικονομικής πίεσης – μέσω του ναυτικού αποκλεισμού – φαίνεται να επιλέγει ο Ντόναλντ Τραμπ αντί μίας «γρήγορης νίκης».
Σύμφωνα με δημοσίευμα της WSJ ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δώσει εντολή στους συνεργάτες του να προετοιμαστούν για έναν εκτεταμένο αποκλεισμό του Ιράν, επιχειρώντας να πλήξει τα έσοδα από το πετρέλαιο και να αναγκάσει το καθεστώς σε παραχωρήσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα.
Εν τω μεταξύ το CNN μεταδίδει πως οι ΗΠΑ περιμένουν νέα, βελτιωμένη πρόταση από το Ιράν.
Χθες ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το Ιράν μεταδίδει μηνύματα προς τις ΗΠΑ ότι βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης και επιθυμεί την άρση του ναυτικού αποκλεισμού. Ωστόσο αναλυτές προειδοποιούν πως όσο τα Στενά του Ορμούζ μένουν κλειστά πέρα από το Ιράν κινδυνεύει να λυγίσει και η παγκόσμια οικονομία.
Μέσα στο περιβάλλον αυτό ήρθε και η απόφαση-βόμβα των Εμιράτων να αποχωρήσουν από τον ΟΠΕΚ, γεγονός που ήδη επιτείνει τις παρενέργειες στις αγορές.
WSJ: Ο Τραμπ επιλέγει παρατεταμένο αποκλεισμό του Ιράν
Σε μια σύγκρουση χωρίς εύκολη διέξοδο, ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να καταλήγει σε μια στρατηγική φθοράς: έναν παρατεταμένο αποκλεισμό του Ιράν, που στοχεύει να «λυγίσει» οικονομικά την Τεχεράνη, αλλά ταυτόχρονα παρατείνει την αβεβαιότητα για τις αγορές και την παγκόσμια οικονομία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της WSJ ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δώσει εντολή στους συνεργάτες του να προετοιμαστούν για έναν εκτεταμένο αποκλεισμό του Ιράν, επιχειρώντας να πλήξει τα έσοδα από το πετρέλαιο και να αναγκάσει το καθεστώς σε πυρηνικές παραχωρήσεις.
Σε αλλεπάλληλες συσκέψεις, μεταξύ των οποίων και στο Situation Room τη Δευτέρα, ο Τραμπ φέρεται να κατέληξε ότι οι εναλλακτικές επιλογές είναι ακόμη πιο επικίνδυνες:
είτε μια επιστροφή σε στρατιωτικές επιθέσεις, είτε μια απότομη αποχώρηση από τη σύγκρουση.
Αντί αυτών, επιλέγει να συνεχίσει τον «στραγγαλισμό», εμποδίζοντας τις θαλάσσιες μεταφορές από και προς τα ιρανικά λιμάνια.
Το τίμημα: πόλεμος χωρίς τέλος
Η επιλογή αυτή, ωστόσο, δεν είναι χωρίς κόστος.
Ο αποκλεισμός:
- παρατείνει τη σύγκρουση,
- διατηρεί υψηλές τις τιμές ενέργειας,
- πλήττει τη δημοτικότητα του Τραμπ,
- και αυξάνει την πολιτική πίεση ενόψει ενδιάμεσων εκλογών.
Ταυτόχρονα, η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ έχει μειωθεί στα χαμηλότερα επίπεδα από την έναρξη του πολέμου, επιτείνοντας την ανησυχία για την παγκόσμια προσφορά ενέργειας.
Από την αποκλιμάκωση… στην επιμονή
Μετά την κατάπαυση πυρός της 7ης Απριλίου, που έβαλε τέλος στη μεγάλη εκστρατεία βομβαρδισμών, ο Τραμπ έκανε βήματα αποκλιμάκωσης, αφήνοντας περιθώριο για διπλωματία.
Ωστόσο, η τελευταία πρόταση της Τεχεράνης –να ανοίξουν τα Στενά και να μετατεθούν οι πυρηνικές συνομιλίες για αργότερα– απορρίφθηκε ως ανεπαρκής και «μη καλόπιστη».
Ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι οποιαδήποτε συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει σαφείς περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, με τον Τραμπ να ζητά ακόμη και 20ετή αναστολή του εμπλουτισμού ουρανίου.
Στοίχημα υψηλού ρίσκου
Η στρατηγική του αποκλεισμού βασίζεται στην εκτίμηση ότι η ιρανική οικονομία δεν θα αντέξει την πίεση.
Ήδη, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, η Τεχεράνη δυσκολεύεται να αποθηκεύσει το αδιάθετο πετρέλαιο, ενώ η πίεση έχει οδηγήσει σε νέες διερευνητικές επαφές με την Ουάσιγκτον.
Όμως, αναλυτές προειδοποιούν ότι το Ιράν ενδέχεται να αντέξει περισσότερο από όσο υπολογίζει η Ουάσιγκτον, μετακυλίοντας το κόστος στον πληθυσμό.
Διχασμός στην Ουάσιγκτον
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, οι απόψεις για την επόμενη κίνηση παραμένουν διχασμένες.
Από τη μία πλευρά, σύμμαχοι του Τραμπ όπως ο Lindsey Graham πιέζουν για συνέχιση και ενίσχυση της πίεσης.
Από την άλλη, επιχειρηματικοί κύκλοι ανησυχούν ότι μια παρατεταμένη κρίση ή νέα κλιμάκωση θα πλήξει σοβαρά την οικονομία.
Το σενάριο «ούτε πόλεμος, ούτε ειρήνη»
Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν αποκλείουν πλέον ένα ενδιάμεσο σενάριο: ούτε πλήρης συμφωνία, ούτε επανέναρξη των εχθροπραξιών.
Ένα παρατεταμένο status quo, με αποκλεισμό, περιοδικές εντάσεις και αβέβαιες διαπραγματεύσεις. Όπως σημειώνουν αναλυτές, και οι δύο πλευρές φαίνεται να πιστεύουν ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ τους – κάτι που αυξάνει τον κίνδυνο ενός μακροχρόνιου αδιεξόδου.
Ο παράγοντας «εσωτερικό Ιράν»
Ένα ακόμη εμπόδιο στη διπλωματία είναι οι εσωτερικές ισορροπίες στην Τεχεράνη.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio υπογραμμίζει ότι οι διαπραγματευτές δεν συνομιλούν με ένα ενιαίο κέντρο εξουσίας, αλλά με πολλαπλές, συχνά αντικρουόμενες φωνές εντός του ιρανικού καθεστώτος.
Αυτό καθιστά κάθε συμφωνία πιο δύσκολη – και πιο εύθραυστη.
Ένα παιχνίδι αντοχών
Καθώς ο αποκλεισμός βαθαίνει, η Τεχεράνη μπορεί να επιχειρήσει να ανατρέψει την ισορροπία:
είτε με επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, είτε με κινήσεις κατά αμερικανικών δυνάμεων.
Το αποτέλεσμα είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι αντοχών, όπου η οικονομική πίεση, η γεωπολιτική στρατηγική και η εσωτερική πολιτική μπλέκονται. Και προς το παρόν, καμία πλευρά δεν δείχνει έτοιμη να υποχωρήσει.
CNN: Αναθεωρημένη πρόταση από το Ιράν αναμένουν οι ΗΠΑ
Αναθεωρημένη πρόταση από το Ιράν τις επόμενες ημέρες για τον τερματισμό του πολέμου, αναμένουν οι διαμεσολαβητές στο Πακιστάν καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να έχει υποδείξει ότι δεν απεδέχθη την προηγούμενη, σύμφωνα με όσα δήλωσαν στο CNN πηγές κοντά στη διαδικασία διαμεσολάβησης.
Οι πηγές αναφέρουν ότι ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί αναμένεται να επιστρέψει στην Τεχεράνη μετά από την επίσκεψη στη Ρωσία προκειμένου να να συμβουλευθεί τους ηγέτες του καθεστώτος.
Η διαδικασία αυτή είναι αργή, αναφέρουν οι πηγές, λόγω της δυσκολίας επικοινωνίας με τον Ανώτατο Ηγέτη Μοτζταμπά Χαμενεΐ, του οποίου η τοποθεσία κρατείται μυστική.
Ο Τραμπ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα αποδεχτεί μια εκδοχή της ιρανικής πρότασης που υπεβλήθη το Σαββατοκύριακο, η οποία ζητούσε τον τερματισμό του πολέμου πρώτα και την επίλυση των πιο ακανθωδών ζητημάτων που σχετίζονται με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν σε μεταγενέστερο στάδιο.
Οι πηγές ανέφεραν ότι η διαδικασία είναι σε εξέλιξη και ρευστή, και πολλά θα εξαρτηθούν από το αν το Ιράν θα επανέλθει με μια αναθεωρημένη πρόταση που θα είναι πιο αποδεκτή από τις ΗΠΑ.
Γιατί αποχώρησαν τα ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) ανακοίνωσαν ότι την Πρωτομαγιά αποχωρούν από τον ΟΠΕΚ, στερώντας από το διεθνές καρτέλ περίπου το 4% της παγκόσμιας προσφοράς, που ισοδυναμεί με 4,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.
Τα Εμιράτα είναι η 7η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο.
Αυτή η απόφαση, που ελήφθη από τα Εμιράτα στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος», έρχεται εν μέσω αυξημένων περιφερειακών εντάσεων, να πλήξει το καρτέλ που διαχειρίζεται μηχανικά την προσφορά και, έμμεσα, τις τιμές του μαύρου χρυσού.
