Την πολύπλευρη και καθοριστική στήριξη που παρείχε η Σοβιετική Ρωσία στον Μουσταφά Κεμάλ κατά «τον αγώνα της ανεξαρτησίας της Τουρκίας» (το 1922 επί της Ελλάδας) επισήμανε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του σε τουρκικό δίκτυο.
«Θυμόμαστε αυτές τις σημαντικές σελίδες της κοινής μας ιστορίας, όπως την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Τουρκίας. Το 2025 γιορτάσαμε την 105η επέτειο της αναγνώρισης της κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας από τη Σοβιετική Ρωσία. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε ούτε η Σοβιετική Ένωση, ούτε η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ωστόσο, η Σοβιετική Ρωσία όχι μόνο αναγνώρισε την Τουρκία, αλλά παρείχε και σημαντικό υλική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων όπλων, πυρομαχικών και χρυσού. Είμαι βέβαιος ότι αυτή η ένδοξη σελίδα της στρατηγικής μας συνεργασίας θα μείνει για πάντα στη μνήμη, τόσο στη χώρα μας, όσο και στη Δημοκρατία της Τουρκίας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Λαβρόφ.
Η Ρωσία ήταν από τις πρώτες χώρες που άνοιξε πρεσβεία στην Τουρκία αναγνωρίζοντας τον Κεμάλ τόνισε ακόμα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, όπως αναφέρει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με ιστορικούς, η πολιτική, οικονομική και εξοπλιστική στήριξη της Μόσχας στον Κεμάλ υπήρξε καθοριστική, καθώς σε μια εποχή που ο Κεμάλ ήταν διπλωματικά απομονωμένος και στρατιωτικά πιεσμένος, η Μόσχα προσέφερε όλα τα απαιτούμενα μέσα που χρειαζόταν η Άγκυρα για να αντέξει και, τελικά, να αντεπιτεθεί.
Εκτιμάται ότι διατέθηκαν περίπου 10 εκατ. χρυσά ρούβλια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη μισθοδοσία του στρατού και την αγορά όπλων από την Ευρώπη (κυρίως από τη Γαλλία και την Ιταλία που άρχισαν να διαφοροποιούνται), πάνω από 39.000 τυφέκια, 327 πολυβόλα, 54 πυροβόλα και τεράστιες ποσότητες πυρομαχικών (περίπου 63 εκατομμύρια σφαίρες), ενώ παραδόθηκαν καύσιμα και εφόδια ζωτικής σημασίας για τη μετακίνηση των τουρκικών δυνάμεων.
Χωρίς τη σοβιετική βοήθεια, είναι αμφίβολο αν ο Κεμάλ θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τη Μεγάλη Επίθεση (Büyük Taarruz) τον Αύγουστο του 1922. Ενώ ο υπερεξαπλωμένος ελληνικός στρατός υπέφερε από οικονομική εξάντληση και διπλωματική εγκατάλειψη από τις μεγάλες δυνάμεις, ο τουρκικός στρατός ανανεωνόταν με πολύτιμο ρωσικό χρυσό και εφόδια, με τη Σοβιετική Ρωσία να λειτουργεί ως «στρατηγική εφεδρεία» του Κεμάλ.
