Το Ιράν εισέρχεται σε μια από τις πιο κρίσιμες φάσεις των τελευταίων ετών, με τις διαδηλώσεις να φουντώνουν – κόντρα στη βίαιη καταστολή και το διαδικτυακό μπλακ άουτ, την οικονομική πίεση να βαθαίνει και το καθεστώς να ισορροπεί επικίνδυνα ανάμεσα στην καταστολή και την αυτοσυγκράτηση.
Τη σπίθα της διαμαρτυρίας άναψε η κατάρρευση του τοπικού νομίσματος και ο εκρηκτικός πληθωρισμός, ειδικά στα τρόφιμα. Οι διαδηλώσεις άρχισαν από το Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης και εξαπλώθηκαν σε πάνω από 100 πόλεις, με τις αρχές να απαντούν με βίαιη καταστολή, αλλά και ένα «επίδομα – πείνας» των 7 δολαρίων.
Πίεση και από το εξωτερικό με τον Ντόναλντ Τραμπ να διαμηνύει ότι ενδεχόμενη χρήση πραγματικών πυρών εναντίον διαδηλωτών θα προκαλέσει «πολύ σκληρή» αμερικανική απάντηση και το Ισραήλ να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. Ο Αλί Χαμενεΐ σε σημερινό διάγγελμά του έκανε λόγο για ταραχοποιούς που θέλουν να ικανοποιήσουν τον Τραμπ και διεμήνυσε πως η Τεχεράνη δεν θα λυγίσει. Ωστόσο είναι η πιο μεγάλη δοκιμασία για το ιρανικό καθεστώς εδώ και πολλά χρόνια.
