Τραμπ: Η παραδοχή για τις απελάσεις, το Ιράν και το μήνυμα σε Βανς και Ρούμπιο

Δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για την εκλογική συντριβή των Ρεπουμπλικανών. Παραδέχεται, ωστόσο, ότι η πολιτική των μαζικών απελάσεων μπορεί να ξεπέρασε τα όρια. Δεν μετανιώνει για τον πόλεμο με το Ιράν, παρά το βαρύ πολιτικό κόστος που αναγνωρίζει ακόμη και ο αντιπρόεδρός του.

Και όταν η συζήτηση φτάνει στη συγχώρεση των πολιτικών του αντιπάλων, ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει χωρίς περιστροφές ότι υπάρχουν άνθρωποι τους οποίους μισεί και θα συνεχίσει να μισεί.

Στην πρώτη εκτενή αποτίμηση της ιστορικής ήττας του κόμματός του στις ενδιάμεσες εκλογές, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται ταυτόχρονα διατεθειμένος να αναγνωρίσει ορισμένα πολιτικά λάθη και αποφασισμένος να υπερασπιστεί τις κεντρικές επιλογές της προεδρίας του.

Η συνέντευξή του στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS, που μεταδόθηκε το βράδυ της Κυριακής, αποκαλύπτει όμως και κάτι ακόμη: τις πρώτες δημόσιες αποστάσεις από τον Τζέι Ντι Βανς, τον άνθρωπο που θεωρείται πιθανός πολιτικός του διάδοχος, αλλά και την απροθυμία του να του δώσει από τώρα το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές του 2028.

«Ήμασταν υπερβολικά σκληροί» – Η απρόσμενη παραδοχή για τις απελάσεις

Η πιο αξιοσημείωτη παραδοχή του Τραμπ αφορά ένα από τα θεμέλια της πολιτικής του ταυτότητας: τη μετανάστευση.

Ο πρόεδρος αναγνώρισε ότι η εκστρατεία συλλήψεων και απελάσεων χιλιάδων μεταναστών χωρίς νόμιμα έγγραφα ενδέχεται να υπήρξε υπερβολικά σκληρή, προκαλώντας αντιδράσεις που συνέβαλαν στην εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικανών.

«Ήταν υπερβολικά σκληρό. Νομίζω ότι ίσως ήταν υπερβολικά σκληρό», δήλωσε.

Αναφέρθηκε ειδικότερα σε μετανάστες που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες για περισσότερα από δέκα χρόνια, χωρίς να έχουν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα.

Πρόκειται για σημαντική μετατόπιση στη δημόσια ρητορική ενός προέδρου που οικοδόμησε μεγάλο μέρος της εκστρατείας επανεκλογής του το 2024 πάνω στην υπόσχεση της αυστηρότερης μεταναστευτικής πολιτικής στην αμερικανική ιστορία.

Σύμφωνα με το CNN, ο Τραμπ είχε εκφράσει και κατ’ ιδίαν επιφυλάξεις για ορισμένες από τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν στις επιχειρήσεις εντοπισμού και σύλληψης μεταναστών.

Ωστόσο, η παραδοχή δεν συνοδεύτηκε από συγκεκριμένη εξαγγελία αλλαγής πολιτικής.

Αντιθέτως, ο πρόεδρος μόλις τοποθέτησε στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου τον Στίβεν Μίλερ, τον βασικό αρχιτέκτονα της σκληρής μεταναστευτικής ατζέντας του.

Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους Δημοκρατικούς στο μεταναστευτικό, καθώς εκείνοι ετοιμάζονται να αναλάβουν τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου.

«Μισώ ορισμένους από τους εχθρούς μου. Και πάντα θα τους μισώ»

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της συνέντευξης ήρθε όταν ο δημοσιογράφος Ρος Ντάουθατ έθεσε στον Τραμπ ένα ερώτημα που ξεπερνούσε τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Θα μπορούσε ποτέ να συγχωρήσει τους εχθρούς του, ακόμη και ενόψει της τελικής κρίσης ενώπιον του Θεού;

Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν επιχείρησε να μετριάσει την απάντησή του.

«Νομίζω ότι ήταν πολύ κακοί άνθρωποι και τους αντιπαθώ. Μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη μίσος. Πράγματι, μισώ ορισμένους από τους εχθρούς μου», δήλωσε.

Και πρόσθεσε: «Πιθανότατα δεν μπορώ να το κάνω τώρα, επειδή πράγματι μισώ ορισμένους από τους εχθρούς μου και πάντα θα τους μισώ».

Η ερώτηση είχε ως αφετηρία την κηδεία του δολοφονημένου συντηρητικού ακτιβιστή Τσάρλι Κερκ, όταν η χήρα του, Έρικα, είχε δηλώσει δημοσίως ότι συγχωρεί τον φερόμενο ως δολοφόνο του συζύγου της.

Λίγο αργότερα, ο Τραμπ είχε δηλώσει από το βήμα ότι μισεί τους αντιπάλους του και δεν επιθυμεί το καλό τους.

Η νέα τοποθέτησή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς ο πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα Κογκρέσο που περνά στον έλεγχο των Δημοκρατικών, γεγονός που καθιστά τη διακομματική συνεργασία σημαντική για την προώθηση της νομοθετικής του ατζέντας.

Το Ιράν κόστισε τις εκλογές, αλλά ο Τραμπ δεν μετανιώνει

Στην προσπάθειά του να εξηγήσει την εκλογική ήττα, ο Τραμπ απέδωσε σημαντικό μέρος της ευθύνης στον πόλεμο με το Ιράν και στην αδυναμία των Ρεπουμπλικανών να επικοινωνήσουν αποτελεσματικά τις κυβερνητικές τους επιδόσεις.

Αρνήθηκε, ωστόσο, ότι η προσωπική του δημοτικότητα και οι πολιτικές επιλογές του αποτελούν την κύρια αιτία της ήττας.

Κατά την εκτίμησή του, οι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι δεν κατάφεραν να μετατρέψουν τη δική του εκλογική απήχηση σε ψήφους υπέρ τους.

Το ζήτημα του Ιράν έφερε ξανά στο προσκήνιο τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης.

Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς είχε υποστηρίξει σε δημόσια παρέμβασή του ότι ο πόλεμος αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την ήττα των Ρεπουμπλικανών.

Ο Τραμπ εμφανίστηκε αρχικά να αντιμετωπίζει θετικά την παρέμβαση. Στη συνέντευξή του, όμως, έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς τον αντιπρόεδρό του.

«Το μόνο που θα ήθελα να είχε πει, εφόσον το πίστευε, είναι το εξής: Αν έπρεπε να το ξανακάνουμε, θα το κάναμε;», ανέφερε.

Και έδωσε ο ίδιος την απάντηση: «Η δική μου απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό ναι».

Ο πρόεδρος αποκάλυψε ότι ο Βανς είχε επικοινωνήσει μαζί του πριν δημοσιεύσει την παρέμβασή του.

«Με ρώτησε τι πιστεύω. Του είπα: Γράψε αυτό που αισθάνεσαι», ανέφερε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν είχαν συζητήσει αναλυτικά το περιεχόμενο του κειμένου.

Η διαφοροποίηση έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Ο Βανς επιχειρεί να αποτιμήσει τις συνέπειες μιας σύγκρουσης που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην αμερικανική κοινή γνώμη, ενώ ο Τραμπ επιμένει ότι η απόφαση για τον πόλεμο ήταν σωστή, ανεξαρτήτως του εκλογικού κόστους.

Βανς ή Ρούμπιο; Ο Τραμπ ανοίγει τη μάχη της διαδοχής

Η συνέντευξη ανέδειξε και ένα δεύτερο ζήτημα που απασχολεί ήδη την Ουάσιγκτον: ποιος θα κληρονομήσει την πολιτική επιρροή του Τραμπ στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Ερωτηθείς εάν θα υποστηρίξει τον Τζέι Ντι Βανς για την προεδρία το 2028, ο Τραμπ απέφυγε να δεσμευτεί.

«Πιθανότατα. Όχι απαραίτητα», απάντησε.

Στη συνέχεια προχώρησε ακόμη περισσότερο: «Ίσως είναι καλύτερα να μην εμπλακώ».

Η απάντηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία δεδομένου ότι ο Βανς θεωρείται ένας από τους βασικούς διεκδικητές της επόμενης προεδρικής υποψηφιότητας των Ρεπουμπλικανών.

Ο Τραμπ, ωστόσο, φρόντισε να αναδείξει και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο.

«Νομίζω ότι ο Μάρκο είναι εξαιρετικός. Κάνει φανταστική δουλειά», δήλωσε.

Πρόσθεσε ότι υπάρχουν και άλλες αξιόλογες προσωπικότητες στο κόμμα, μεταξύ των οποίων γερουσιαστές, χωρίς να αποκαλύψει ονόματα.

Παρά την άρνησή του να δώσει από τώρα το χρίσμα σε κάποιον, εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι η προσωπική του υποστήριξη θα εξακολουθήσει να έχει σημαντική βαρύτητα.

«Νομίζω ότι θα έπαιζε μεγάλο ρόλο, εάν αποφάσιζα να στηρίξω κάποιον, επειδή η δύναμη της υποστήριξής μου υπήρξε πολύ μεγάλη», σημείωσε.

Τα κρυπτονομίσματα, το 1 δισ. δολάρια και οι κατηγορίες για σύγκρουση συμφερόντων

Ιδιαίτερα έντονη ήταν η συζήτηση όταν ο δημοσιογράφος έθεσε το ζήτημα της επιχειρηματικής δραστηριότητας της οικογένειας Τραμπ και των καταγγελιών για πιθανή σύγκρουση συμφερόντων.

Στο επίκεντρο βρίσκονται κυρίως οι επενδύσεις σε κρυπτονομίσματα, από τις οποίες ο πρόεδρος και η οικογένειά του έχουν αποκομίσει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, περισσότερα από 1 δισ. δολάρια.

Ιδιαίτερη συζήτηση έχει προκαλέσει η συμμετοχή επενδυτικής εταιρείας με δεσμούς στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε επιχείρηση κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ, λίγο πριν από τη δεύτερη ορκωμοσία του.

Οι Δημοκρατικοί έχουν θέσει ερωτήματα για το κατά πόσον τέτοιες συναλλαγές δημιουργούν δυνατότητες άσκησης επιρροής στον Λευκό Οίκο από ξένες κυβερνήσεις και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ο Τραμπ απέρριψε τις αιτιάσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν ασχολείται προσωπικά με τη διαχείριση των επενδύσεών του.

Όπως ανέφερε, οι γιοι του έχουν αναλάβει τις οικογενειακές επιχειρήσεις, ενώ μεγάλο μέρος των χρημάτων του διαχειρίζονται μεγάλες επενδυτικές εταιρείες της Wall Street.

«Δεν αφιερώνω σχεδόν καθόλου χρόνο στην καθαρή περιουσία μου. Δεν με ενδιαφέρει», δήλωσε.

Ερωτηθείς για τη σημαντική αύξηση της περιουσίας του μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, υποστήριξε ότι δεν γνωρίζει καν το ακριβές ύψος της.

Παράλληλα, υποβάθμισε τις ανησυχίες για απόπειρες ξένων παραγόντων να εξασφαλίσουν πολιτική επιρροή μέσω επιχειρηματικών συναλλαγών, λέγοντας ότι ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζει κάθε Αμερικανός πρόεδρος.

Οι εξηγήσεις του, πάντως, δεν αναιρούν το γεγονός ότι δεν έχει αποξενωθεί πλήρως από τα επιχειρηματικά του συμφέροντα, ζήτημα που αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο του κοινοβουλευτικού ελέγχου από τη νέα δημοκρατική πλειοψηφία.

Η επόμενη ημέρα: Ένας πρόεδρος χωρίς τον έλεγχο του Κογκρέσου

Η συνέντευξη του Τραμπ πραγματοποιήθηκε σε μια κρίσιμη καμπή της δεύτερης προεδρικής θητείας του.

Η σαρωτική επικράτηση των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές δεν στέρησε απλώς από τους Ρεπουμπλικανούς την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία. Άλλαξε τους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ουάσιγκτον, ενισχύοντας σημαντικά τη δυνατότητα της αντιπολίτευσης να ελέγχει τις κυβερνητικές αποφάσεις, να διεξάγει ακροάσεις και να ζητά έγγραφα και καταθέσεις.

Ο ίδιος ο πρόεδρος εμφανίζεται να αναγνωρίζει ότι χρειάζεται προσαρμογή σε ορισμένα πεδία, κυρίως στο μεταναστευτικό. Δεν δείχνει, όμως, διατεθειμένος να αναθεωρήσει τις βασικές στρατηγικές επιλογές του.

Υπερασπίζεται τον πόλεμο με το Ιράν, επιμένει ότι η κυβέρνησή του έχει επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα και θεωρεί ότι εξακολουθεί να διαθέτει την πολιτική επιρροή για να καθορίσει το μέλλον του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Την ίδια στιγμή, αφήνει ανοιχτή τη μάχη της διαδοχής, αποφεύγοντας να δεσμευτεί υπέρ του αντιπροέδρου του.

Το μήνυμα της συνέντευξης είναι διπλό: Ο Τραμπ αναγνωρίζει ότι ορισμένες πολιτικές του κόστισαν εκλογικά, αλλά δεν αποδέχεται ότι η ήττα των Ρεπουμπλικανών συνιστά συνολική αποδοκιμασία της προεδρίας του.

Και ενώ οι Δημοκρατικοί ετοιμάζονται να αξιοποιήσουν τη νέα κοινοβουλευτική τους ισχύ, ο Αμερικανός πρόεδρος εισέρχεται στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του με μια αντίφαση: δηλώνει πρόθυμος να συνεργαστεί με τους πολιτικούς του αντιπάλους, αλλά παραδέχεται ότι ορισμένους από αυτούς δεν πρόκειται ποτέ να συγχωρήσει.