Βέβαια αυτό «μαρτυρά» μία μεγάλη αντίφαση. Η Άγκυρα επιδιώκει, μεν, να διατηρήσει ενεργό το πλαίσιο συνεργασίας της με τη Λιβύη, παράλληλα, δε, προσεγγίζει την Αίγυπτο, «παζαρεύοντάς» την με την προοπτική μιας συμφωνίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, μεγαλύτερη από αυτή που θα μπορούσε να επεκταθεί η ήδη υπάρχουσα με την Ελλάδα.

Υπό αυτό το πρίσμα, ξεκινά σήμερα η προγραμματισμένη κοινή ναυτική άσκηση «Dostluk Denizi-2026», δηλαδή «Θάλασσα της Φιλίας» η οποία θα διαρκέσει μέχρι και την 9η Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται επιχειρήσεις πλοίων επιφανείας, ανθυποβρυχιακές δραστηριότητες, εκπαίδευση στην αντιαεροπορική άμυνα, καθώς και αντικείμενα που αφορούν τις ειδικές δυνάμεις υποβρύχιων επιχειρήσεων SAT.

Ήδη, η τουρκική κορβέτα TCG Burgazada έχει καταπλεύσει στο αιγυπτιακό λιμάνι από την 1η Νοεμβρίου.

Επανήλθαν οι ασκήσεις

Η Άγκυρα και το Κάιρο επανέφεραν τις στρατιωτικές ασκήσεις τους έπειτα από διακοπή δεκατριών ετών, με την προηγούμενη κοινή ναυτική άσκηση να πραγματοποιείται τον Σεπτέμβριο του 2025 στην περιοχή Ακσάζ, στα νοτιοδυτικά της Τουρκίας.

Το στρατιωτικό σκέλος, ωστόσο, εξελίσσεται παράλληλα με μια πολύ πιο σύνθετη διπλωματική προσπάθεια.

Η Τουρκία επιχειρεί να πείσει την Αίγυπτο ότι μια συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ τους θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικό όφελος στο Κάιρο. Σύμφωνα με την yenisafak, η πρόταση της Άγκυρας θα μπορούσε να εξασφαλίσει στην Αίγυπτο περισσότερα από 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα πρόσθετης θαλάσσιας περιοχής, σε σύγκριση με μια ενδεχόμενη συμφωνία οριοθέτησης με την Ελλάδα.

Η Άγκυρα δεν εγκαταλείπει το τουρκολιβυκό πλαίσιο, παρά τις αντιδράσεις που προκαλεί, αλλά επιχειρεί να διευρύνει τις περιφερειακές της επιλογές, προσεγγίζοντας μια χώρα με καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου.

Για το Κάιρο, η συνεργασία με την Άγκυρα μπορεί να προσφέρει περιθώρια ελιγμών, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως αναθεώρηση των υφιστάμενων επιλογών του.

Η Άγκυρα, από την πλευρά της, επιχειρεί να συνδέσει τη διπλωματική προσέγγιση με την επιχειρησιακή συνεργασία και να παρουσιάσει την Τουρκία ως αναγκαίο συνομιλητή για τη θαλάσσια ασφάλεια στην περιοχή. Το ερώτημα είναι εάν αυτή η προσέγγιση θα μεταφραστεί σε ουσιαστική μεταβολή των αιγυπτιακών θέσεων ή εάν το Κάιρο θα επιλέξει να αξιοποιήσει τις επαφές με την Τουρκία χωρίς να απομακρυνθεί από τις υφιστάμενες συνεργασίες του.

Σε κάθε περίπτωση, η κοινή άσκηση δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη επιπλέον και εκτός πλαισίου, συμφωνίας. Αποτελεί, όμως, ένα ακόμη βήμα στην προσπάθεια της Τουρκίας να οικοδομήσει στενότερες σχέσεις με την Αίγυπτο, την ώρα που το τουρκολιβυκό μνημόνιο εξακολουθεί να αποτελεί σημείο τριβής και να επηρεάζει τις περιφερειακές ισορροπίες.

Πηγή: Ναυτεμπορική, Νικολέτα Πετανίδου • [email protected]