Οι Δημοκρατικοί φτάνουν στην τελική ευθεία των ενδιάμεσων εκλογών με προβάδισμα ακόμη και σε πολιτείες που έχουν δεκαετίες να εκλέξουν δικό τους γερουσιαστή.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις των New York Times και του Πανεπιστημίου Σιένα καταγράφουν μια διαδρομή προς την πλειοψηφία στη Γερουσία, η οποία νωρίτερα στην προεκλογική περίοδο φαινόταν ιδιαίτερα δύσκολη.
Στις επτά κρίσιμες πολιτείες που εξετάστηκαν, οι Δημοκρατικοί προηγούνται καθαρά στις πέντε, έχουν μικρό προβάδισμα στην Αλάσκα και βρίσκονται ουσιαστικά ισόπαλοι με τους Ρεπουμπλικανούς στην Αϊόβα.
Η δυσφορία για τον Ντόναλντ Τραμπ και τη διαχείριση της οικονομίας επιβαρύνει τους υποψηφίους του κόμματός του. Ωστόσο, οι αναποφάσιστοι και η τάση όσων επέλεξαν υποψήφιο τον τελευταίο μήνα δεν επιτρέπουν να θεωρηθεί η ανατροπή δεδομένη.
Τέξας και Κάνσας: Προβάδισμα με ιστορικό βάρος
Το αποτέλεσμα στο Τέξας αποτελεί μία από τις ισχυρότερες προειδοποιήσεις για τους Ρεπουμπλικανούς.
Ο Δημοκρατικός πολιτειακός βουλευτής Τζέιμς Ταλαρίκο προηγείται με 50% έναντι 43% του Ρεπουμπλικανού γενικού εισαγγελέα της πολιτείας, Κεν Πάξτον. Το Τέξας δεν έχει εκλέξει Δημοκρατικό στη Γερουσία από το 1988.
Ο Πάξτον εμφανίζει, μάλιστα, τη δυσμενέστερη εικόνα μεταξύ όλων των υποψηφίων που περιλαμβάνονται στις συγκεκριμένες έρευνες, σύμφωνα με τους NYT.
Αντίστοιχα ισχυρός είναι ο συμβολισμός στο Κάνσας, όπου επίσης καταγράφεται σημαντικό προβάδισμα των Δημοκρατικών: η πολιτεία δεν έχει εκλέξει γερουσιαστή του κόμματος από το 1932.
Η δημοσκοπική εικόνα αναδεικνύει το βάθος της πίεσης που δέχονται οι Ρεπουμπλικανοί. Για να επιβεβαιωθεί, όμως, στην κάλπη, οι Δημοκρατικοί πρέπει να διατηρήσουν έως το τέλος ψηφοφόρους σε πολιτείες με μακρά συντηρητική παράδοση.
Η οικονομία αλλάζει τον συσχετισμό
Το κόστος ζωής αναδεικνύεται σε βασικό πλεονέκτημα των Δημοκρατικών στις συγκεκριμένες μετρήσεις.
Συνολικά στις επτά πολιτείες, το κόμμα έχει προβάδισμα εννέα ποσοστιαίων μονάδων ως προς την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Προηγείται στο συγκεκριμένο ζήτημα σε καθεμία από αυτές. Η εκτίναξη των τιμών της βενζίνης και το καυτό ζήτημα της στέγασης κυριαρχούν.
Την ίδια ώρα, μόλις το 38% των πιθανών ψηφοφόρων εγκρίνει την άσκηση των καθηκόντων του Τραμπ. Το ποσοστό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο πρόεδρος είχε κερδίσει πέντε από τις επτά πολιτείες με διψήφια διαφορά μόλις πριν από δύο χρόνια.
Οι μετρήσεις δείχνουν επομένως ότι η δυσαρέσκεια συνοδεύεται και από μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους Δημοκρατικούς για το ζήτημα που κινητοποιεί περισσότερο τους εκλογείς.
Μέιν: Η Κόλινς πίσω, αλλά με ένα προηγούμενο ανατροπής
Στο Μέιν, ο Δημοκρατικός πρώην πολιτειακός γερουσιαστής Τρόι Τζάκσον προηγείται με 51% έναντι 45% της Σούζαν Κόλινς, της τελευταίας Ρεπουμπλικανής γερουσιαστή στη Νέα Αγγλία.
Η διαφορά είναι αξιοσημείωτη, αλλά οι NYT υπενθυμίζουν ένα σημαντικό προηγούμενο: το 2020 η Κόλινς βρισκόταν πίσω σε όλες τις δημοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές και τελικά επανεξελέγη με άνεση.
Αυτό δεν ακυρώνει τη σημερινή μέτρηση. Υπενθυμίζει, όμως, ότι οι δημοσκοπήσεις μπορεί να υποεκτιμήσουν την εκλογική αντοχή ενός υποψηφίου.
Ο εμφύλιος στο Μίσιγκαν
Στο Μίσιγκαν, τη μοναδική από τις επτά έδρες που υπερασπίζονται οι Δημοκρατικοί, η έρευνα καταγράφει διψήφιο προβάδισμα του Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ.
Υπάρχει, ωστόσο, μια καθοριστική χρονική διευκρίνιση: η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε πριν από την κλιμάκωση της εσωκομματικής σύγκρουσης το Σαββατοκύριακο.
Επομένως, δεν αποτυπώνει τον ενδεχόμενο αντίκτυπο της απόφασης της Χέιλι Στίβενς, της αντιπάλου του στις προκριματικές, να στηρίξει τον Ρεπουμπλικανό Μάικ Ρότζερς. Το πώς θα επηρεάσει η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι ασαφές. Κάποιοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε να δώσει ψήφους στους Ρεπουμπλικάνους, ενώ άλλοι εκτιμούν ότι είναι πιθανότερο να πυροδοτήσει ακόμη μεγαλύτερη συσπείρωση των Δημοκρατικών στο πρόσωπο του Ελ Σαγιέντ. Και τούτο γιατί η κίνησή της ερμηνεύτηκε εν πολλοίς ως προδοσία, ενώ η ίδια δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής.
Η ένδειξη που κρατά τους Δημοκρατικούς σε επιφυλακή
Για να κατακτήσουν την πλειοψηφία, οι Δημοκρατικοί χρειάζεται να διατηρήσουν όλες τις έδρες τους και να κερδίσουν τουλάχιστον τέσσερις από τους Ρεπουμπλικανούς.
Αν οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν σωστά τον συσχετισμό και οι τάσεις διατηρηθούν, αυτός ο στόχος είναι εφικτός. Οι ίδιες έρευνες, όμως, περιλαμβάνουν και ένα εύρημα που ευνοεί τους αντιπάλους τους: οι ψηφοφόροι που αποφάσισαν μόλις τον τελευταίο μήνα προτιμούν τους Ρεπουμπλικανούς με διαφορά εννέα μονάδων.
Παραμένουν επίσης αναποφάσιστοι που μπορούν να επηρεάσουν τις στενότερες αναμετρήσεις.
Οι Δημοκρατικοί μπαίνουν έτσι στην κάλπη με σαφείς ενδείξεις δυναμικής. Οι Ρεπουμπλικανοί αναζητούν την τελική συσπείρωση που θα τους επιτρέψει να κρατήσουν αρκετές από τις απειλούμενες έδρες — και μαζί την πλειοψηφία στη Γερουσία.
