Ο παγκόσμιος ωκεανός καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, με το μέσο βάθος του να διαφέρει αισθητά από περιοχή σε περιοχή.
Ο Ειρηνικός Ωκεανός κατέχει τα πρωτεία με μέσο βάθος 4.280 μέτρα, ακολουθούμενος από τον Ινδικό με 3.741 μέτρα και τον Ατλαντικό με 3.646 μέτρα. Στην άλλη πλευρά της κλίμακας, ο Νότιος Ωκεανός έχει μέσο βάθος 3.270 μέτρα, ενώ ο Αρκτικός είναι ο πιο ρηχός με 1.204 μέτρα.
Το βαθύτερο σημείο της Γης στο Challenger Deep
Το βαθύτερο σημείο του πλανήτη βρίσκεται στην Τάφρο των Μαριάνων στον Ειρηνικό Ωκεανό και ονομάζεται Challenger Deep. Πρόκειται για ένα υποθαλάσσιο φαράγγι που φτάνει στο ιλιγγιώδες βάθος των 10.911 μέτρων. Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθός του, αν τοποθετούσαμε τον ψηλότερο ουρανοξύστη του κόσμου τον έναν πάνω στον άλλον, θα χρειαζόντουσαν 13 για να φτάσουν στην επιφάνεια.
Μέχρι σήμερα, μόλις 27 άνθρωποι έχουν καταφέρει να καταδυθούν στο Challenger Deep, ανάμεσά τους ο σκηνοθέτης του Τιτανικού Τζέιμς Κάμερον, αλλά και ο Χάμις Χάρντινγκ, ένας από τους επιβαίνοντες που έχασαν τη ζωή τους στο υποβρύχιο Titan κοντά στο ναυάγιο του Τιτανικού, στα 3.800 μέτρα.
Οι πέντε ζώνες του ωκεανού και η νυχτερινή μετανάστευση
Ο ωκεανός δεν είναι μια ενιαία μάζα νερού, αλλά χωρίζεται σε πέντε διακριτές ζώνες βάθους:
- Επιπελαγική ζώνη: Η επιφανειακή ζώνη όπου διεισδύει πλήρως το φως
- Μεσοπελαγική ζώνη (200-1.000 μέτρα): Η ζώνη του λυκόφωτος, όπου το ηλιακό φως είναι ελάχιστο
- Βαθυπελαγική ζώνη (1.000-4.000 μέτρα): Βρίσκεται στο απόλυτο σκότος, με μόνη πηγή φωτός τη βιοφωταύγεια των ψαριών
- Αβυσσοπελαγική ζώνη (4.000-6.000 μέτρα): Καλύπτει τα τρία τέταρτα του ωκεάνιου πυθμένα
- Αδοπελαγική ζώνη (6.000 μέτρα έως το βυθό): Περιλαμβάνει τις βαθύτερες τάφρους της Γης
Παρά τις ακραίες συνθήκες, ο βυθός σφύζει από ζωή. Κάθε νύχτα, τρισεκατομμύρια μικρά ψάρια ανεβαίνουν από τα βάθη προς την επιφάνεια για να τραφούν υπό την κάλυψη του σκότους, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη μετανάστευση βιομάζας στον πλανήτη.
Η απειλή της ανθρώπινης δραστηριότητας στην άβυσσο
Ακόμη και στα πιο απρόσιτα σημεία της αβύσσου, η ζωή έχει βρει τρόπο να προσαρμοστεί. Βακτήρια και ειδικά ψάρια έχουν εντοπιστεί σε βάθη που ξεπερνούν τα 8.300 μέτρα.
Ωστόσο, η ανθρώπινη παρέμβαση φτάνει πλέον μέχρι τα έσχατα όρια της θάλασσας, με τις τράτες βυθού να καταστρέφουν σπάνια κοράλλια εκατοντάδων ετών.
Πηγή: gazzetta.gr
