Κώστας Μαυρίδης*
Από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και μετέπειτα, ο τουρκικός επεκτατισμός αυξάνει κλιμακωτά τις παράνομες διεκδικήσεις του, ενεργώντας στρατιωτικά όταν διαθέτει συντριπτική υπεροπλία έναντι του στόχου-θύματος (Κύπρος 1974, Λιβύη, Συρία, Ιράκ κ.ά.). Έτσι, μετά από σειρά παράνομων διεκδικήσεων, το 1995 είχαμε την τουρκική διακήρυξη για casus belli/αιτία πολέμου σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο.
Το 2000, η ΕΕ ανάθεσε στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης (Ισπανία) να απεικονίσει σε Χάρτη την ΑΟΖ των κρατών-μελών της με βάση το Δίκαιο του ΟΗΕ για την Θάλασσα. Στον Χάρτη της Σεβίλλης αποτυπώθηκε η ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου να εφάπτεται. Με την Κυπριακή Δημοκρατία εντός της ΕΕ, ο τότε Πρόεδρος Τ. Παπαδόπουλος καλούσε διορατικά την Αθήνα να οριοθετήσουν ΑΟΖ, αλλά διαδοχικές Ελλαδικές Κυβερνήσεις το απέρριπταν. Εκείνη την στάση φοβίας εκφράζει για δεκαετίες ο πολιτικός οργανισμός «ΕΛΙΑΜΕΠ» στην Αθήνα, που λειτουργεί με χρηματοδότηση κι από πηγές εκτός Ελλάδας και με κυρίαρχη προβολή στα ελλαδικά ΜΜΕ. Στον «ακάλυπτο» θαλάσσιο χώρο στην Ανατ. Μεσόγειο, «εισχώρησε» η Τουρκία με το λεγόμενο «τουρκολιβυκό μνημόνιο» (2019) ακρωτηριάζοντας κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας-Κύπρου. Η τουρκική ενέργεια καταδικάστηκε έντονα από την ΕΕ κι ειδικά από το Ευρωκοινοβούλιο ως παράνομη, αλλά στην Αθήνα επικράτησε η εμμονική φοβία του ΕΛΙΑΜΕΠ για νέα «δώρα» στην Τουρκία.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία το 2022, έφερε στο προσκήνιο την επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ στην Ρωσία κι οι Κυβερνήσεις Αθήνας-Λευκωσίας, συντάχθηκαν με το Διεθνές Δίκαιο για επιβολή κυρώσεων στον παραβάτη, την Ρωσία. Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης ο οποίος πρωτοστατούσε στην επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία, προωθούσε το αντίθετο για την επεκτατική Τουρκία. Συγκεκριμένα, διορίζοντας τον Γ. Γεραπετρίτη (κορυφαίο εκπρόσωπο του ΕΛΙΑΜΕΠ) στο Υπουργείο Εξωτερικών, είχαμε δύο αλλαγές στις σχέσεις με την Τουρκία, η οποία συνέχισε να κλιμακώνει τις παρανομίες της:
α) Διακήρυξη Φιλίας Ελλάδας-Τουρκίας (2023) και
β) μετάθεση των τουρκικών παρανομιών από το πλαίσιο ΕΕ-Τουρκία στο διμερές Ελλάδας Τουρκίας όπως για χρόνια επιζητούσε η Τουρκία.
Με την «Διακήρυξη Φιλίας» σε .. ισχύ, τουρκικά σκάφη παρεμποδίζουν ακόμη και την πόντιση καλωδίων σε διεθνή ύδατα, ενώ η Αθήνα παρακολουθεί … «ψύχραιμα». Τώρα, η Τουρκία ετοιμάζεται για θεσμική «εισβολή» στο Αιγαίο κι αλλού μέσω ενός τουρκικού νόμου. Στην Αθήνα οι ίδιοι ανακυκλώνουν τα ίδια π.χ. «δεν έγιναν υποχωρήσεις εκ μέρους μας», «είναι ρητορική για εσωτερική κατανάλωση στην Τουρκία», «είναι όλα παράνομα» …. Στην πραγματικότητα, ο επικείμενος τουρκικός νόμος μετατρέπει την «απειλή πολέμου» του 1995, σε τουρκική «εισβολή»: Οτιδήποτε συμβαίνει στο μισό Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, πρέπει να έχει την έγκριση της Τουρκίας. Πρόκειται για την πλέον προχωρημένη θεσμική «εισβολή» μέσω τουρκικού νόμου, η οποία ανατρέπει ουσιαστικά τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας βάσει της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923, αλλά ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών συνεχίζει στον ίδιο πολιτικό φαφλατισμό ως εάν η τουρκική «εισβολή» να συμβαίνει σε άλλο μέρος του πλανήτη.
Καταληκτικά, όσοι νόμιζαν πως εγκαταλείποντας την Κύπρο μετά την προδοσία της Χούντας το 1974, θα χορτάσει το τουρκικό θηρίο, έχουν με την στάση τους «φέρει» την Τουρκία στο μισό Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ – S&D
