Κώστας Μαυρίδης*
Τα εγκλήματα δεν έχουν ασυλία βάσει εθνικότητας του εγκληματία. Αντιθέτως, οι εγκληματίες πρέπει να τιμωρούνται και τα εγκλήματα να εξαλείφονται. Δύο εγκλήματα στην σημερινή κατεχόμενη Κύπρο που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου είναι ο παράνομος εποικισμός και ο σφετερισμός ελληνοκυπριακών περιουσιών. Επισημαίνεται ότι στο συγκεκριμένο Δικαστήριο, το κατηγορητήριο αφορά πρόσωπα και όχι κράτος, και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αποτελεί κορυφαία υποχρεωτική νομοθεσία στην ΕΕ.
Για πολλά χρόνια τεκμηριώνω την ανάγκη για:
α) Εκστρατεία ενημέρωσης σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο για την απόφαση-σταθμό του Δικαστηρίου της ΕΕ (2009), που καθόρισε τελεσίδικα ότι το Κτηματολόγιο της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί τη μοναδική νόμιμη αρχή ιδιοκτησίας
και
β) Δίωξη των εγκληματιών π.χ. με εντάλματα σύλληψης, απαγγελία κατηγοριών, καταδίκες από Ευρωπαϊκά Κυπριακά Δικαστήρια, φυλάκιση, κατάσχεση περιουσιών.
Διαδοχικές Κυπριακές Κυβερνήσεις επεδίωξαν να «ενταφιάσουν» την απόφαση-σταθμό του Δικαστηρίου της ΕΕ (2009) κι άλλοτε είχαν προτεραιότητα το «καλό κλίμα στις διαπραγματεύσεις». Ευτυχώς, σήμερα υπάρχει δράση από τις κυπριακές αρχές, παρόλο που δεν είναι εύκολη υπόθεση. Για τον σφετερισμό ελληνοκυπριακών περιουσιών, ανέλαβα δεκάδες πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις στην ΕΕ, με την Κυπριακή Κυβέρνηση δυστυχώς «απούσα», αλλά τώρα η στάση άλλαξε. Μάλιστα διοργάνωσα εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο, με κύριο ομιλητή τον Υπουργό Εξωτερικών της Κύπρου Κ. Κόμπο. Παρεμπιπτόντως, τις προάλλες ανακοινώθηκε ότι εκδίδεται στην Κύπρο γυναίκα πολίτης της ΕΕ από τη Λιθουανία, για εμπλοκή της στον σφετερισμό ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα. Είχε συλληφθεί στη Γαλλία, και μετά από απόρριψη των εφέσεών της, εκδίδεται για να δικαστεί στην Κύπρο.
Ειδικά για το έγκλημα του εποικισμού, υπέβαλα στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο πολυσέλιδο έγγραφο (2014), που ετοιμάστηκε από τον κορυφαίο Καθηγητή στις ΗΠΑ Kontorovich, με αίτημα το κατηγορητήριο εναντίον των υπευθύνων εγκληματιών για τον εποικισμό και τον σφετερισμό. Οι πρόσφατοι αριθμοί που το κατοχικό καθεστώς παραδέχεται ως πληθυσμό του, αποτελούν απόδειξη του εποικισμού. Ωστόσο, εποικισμός για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο δεν αποτελεί μόνο η μεταφορά εποίκων, αλλά είναι και η στήριξη του κατοχικού καθεστώτος και η δημιουργία υποδομών από την κατοχική Τουρκία, γεγονός που καθιστά το έγκλημα του εποικισμού αυταπόδεικτο. Πάντως, η καταδίκη του εποικισμού από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο θα έχει καθοριστική σημασία για το μέλλον της Κύπρου στη βάση ενός αντικατοχικού αγώνα και με στήριξη δυνάμεων στα κατεχόμενα. Κι όσοι στην Κυπριακή Δημοκρατία εφευρίσκουν λεκτικό για να συγκαλύπτουν τα εγκλήματα στην επιδίωξη δήθεν λύσης στο Κυπριακό, καθιστούν τη λύση ανέφικτη «νομιμοποιώντας» τα τουρκικά εγκλήματα.
Τώρα έχουμε δυστυχώς πολιτικά πρόσωπα στις ελεύθερες περιοχές με εμμονές και απύθμενες ατομικές φιλοδοξίες, που προφασίζονται διάφορα για να συγκαλύπτουν τους εγκληματίες, εφόσον έτσι γίνονται αρεστοί σε μια μερίδα ειδικά ενόψει εκλογών. Εφόσον όμως προέχει η επίλυση του Κυπριακού, προέχει ο τερματισμός των εγκλημάτων με αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως επιβάλλει η κορυφαία ευρωπαϊκή υποχρεωτική νομοθεσία. Κι ενόσω τα εγκλήματα συνεχίζονται, η καταδίωξη των εγκληματιών και τιμωρία τους επιβάλλεται. Το εξωφρενικό είναι εκείνοι στην Κύπρο, που προσποιούνται τους δήθεν προοδευτικούς ή ευρωπαϊστές, συγκαλύπτοντας τέτοια εγκλήματα!
Με την έναρξη των εργασιών του Ευρωκοινοβουλίου θα επαναφέρω τα δύο εγκλήματα ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
