Κώστας Μαυρίδης*
Την εβδομάδα που πέρασε, στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, είχαμε μεταξύ άλλων, την ομιλία του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη για την ανάληψη της προεδρίας του Συμβούλιου της ΕΕ, την παραπομπή στο Δικαστήριο της Συμφωνίας Mercosur (τέσσερις χώρες της Νότιας Αμερικής) και το φραστικό επεισόδιο μου με την Κάλλας, όλα στην ολομέλεια.
Ο Κύπριος Πρόεδρος παρουσίασε τις προτεραιότητες της κυπριακής προεδρίας με επίκεντρο την αυτονομία της ΕΕ σε τομείς όπως άμυνα, οικονομία, τεχνολογία, κοινωνική συνοχή κ.ά. Ο Πρόεδρος άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις και ακολούθησε πληθώρα αναφορών στην παράνομη κατοχή στην Κύπρο Προσωπικά, εκπροσωπώντας ολόκληρη την πολιτική μου ομάδα (140 Ευρωβουλευτές), τόνισα αρχικά τις πρωτοφανείς προκλήσεις ασφάλειας, οικονομίας και κοινωνίας, οι οποίες αλληλοσυνδέονται και επαίνεσα την κυπριακή προεδρία που επικεντρώνεται στην στρατηγική αυτονομία. Όπως εξήγησα, αυτονομία στην πράξη σημαίνει ισχύς προς τα έξω και κοινωνική συνοχή εντός της ΕΕ, ιδίως για στέγαση και ενέργεια, με την Κύπρο αποδεδειγμένα πλέον γέφυρα της ΕΕ προς την Μ. Ανατολή και πέραν αυτής και τους ευρωπαίους πολίτες να απαιτούν συνέπεια σε αρχές και αλληλεγγύη, θέτοντας δύο ερωτήματα:
α) Στην Ουκρανία επιβάλαμε πρωτοφανείς κυρώσεις στον παραβάτη του Διεθνούς Δικαίου. Γιατί στην παράνομη τουρκική κατοχή εδάφους της ΕΕ στην Κύπρο δεν πράξαμε το ίδιο, παρόλο που είναι παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και του δεσμευτικού Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ;
β) Πώς θα συνδυάσουμε την αύξηση της τροφοδοσίας από πηγές εκτός ΕΕ με την στρατηγική μας αυτονομία και κοινωνική συνοχή εντός;
Καταλήγοντας, υπέδειξα ότι ως ομάδα θα συμπορευτούμε με την κυπριακή προεδρία για μια ισχυρή και κοινωνική Ευρώπη με αλληλεγγύη.
Για την Εμπορική Συμφωνία Mercosur, η οποία ΔΕΝ τέθηκε για έγκρισή της από το Ευρωκοινοβούλιο –αλλά στην Κύπρο ακόμη και βουλευτές πλάθουν παραμύθια–, υπήρξε μια ανατροπή. Με διαφορά μόλις 10 ψήφων (ήμουν ανάμεσα στους 334 υπέρ της παραπομπής έναντι 324 κατά), η Συμφωνία παραπέμπεται στο Δικαστήριο της ΕΕ για να κρίνει αν η Συμφωνία συνάδει με τις Συνθήκες, τον υπέρτατο νόμο της ΕΕ. Η Ευρ. Επιτροπή μπορεί να προχωρήσει σε προσωρινή εφαρμογή της Συμφωνίας (με αφετηρία κάποιες πτυχές της) μέχρι την απόφαση του Δικαστηρίου σε 1-2 χρόνια, αλλά μια τέτοια ενέργεια της Επιτροπής θα προκαλούσε ρήξη με το Ευρωκοινοβούλιο, ιδιαίτερα εφόσον προηγήθηκε δημόσια δέσμευση ότι τυχόν εφαρμογή θα γίνει μετά την απόφαση του Δικαστηρίου.
Στην ολομέλεια είχαμε κι ένα φραστικό επεισόδιο όταν σε συζήτηση για την Ευρωπ. Εξωτερική Πολιτική και Άμυνα, υπέδειξα στην Ύπατη Εκπρόσωπο (κάτι σαν Υπουργός Εξωτερικών της ΕΕ) κ. Κάλλας, ότι η συστηματική παράλειψή της να αναφερθεί στην τουρκική κατοχή στην Κύπρο, δεν συνάδει με την υποχρέωσή της να εκπροσωπεί συλλογικά την ΕΕ βάσει των Συνθηκών. Η κ. Κάλλας σχολίασε ότι «δεν αποτελεί εξωτερική πολιτική» και αντιδρώντας την κάλεσα σε ανοικτή συζήτηση κατά πόσον η τουρκική κατοχή στην Κύπρο εμπίπτει στα καθήκοντά της, αλλά δεν ανταποκρίθηκε. Το χειροκρότημα των Ευρωβουλευτών για την στάση μου ήταν ταυτόχρονα και αποδοκιμασία για την έκδηλη υποκρισία της.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
