Που πάμε, ζητείται μέτρο!

Η κοινωνία χάνει την υπομονή της με τα τραγελαφικά φαινόμενα

Η στήλη έγραφε πολλές φορές ότι ως Πολιτεία και ως κοινωνία έχουμε χάσει το μέτρο. Αυτή, όμως, τη φορά το κακό παράγινε και το μόνο ίσως που μας απόμεινε είναι να …κλαίμε για την κατάντια μας.

Τα όσα τραγελαφικά έγιναν τις προηγούμενες μέρες με τις πολιτογραφήσεις διεθνών απατεώνων, τις αχρείαστες κινητοποιήσεις για τα 4μηνα στην εκπαίδευση, τις ακατανόητες διαδηλώσεις έξω από την Αρχιεπισκοπή και τις απολίτικες αντιδράσεις του Αρχιεπισκόπου, μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες συμβαίνουν.

Ο μέσος πολίτης που έγινε μάρτυρας όλων αυτών των κωμικοτραγικών φαινομένων, απορεί και εξίσταται: Που πάμε;

Και ειλικρινά, που πάμε όταν χορηγούμε βίζες σε άτομα που καταζητούνται διεθνώς για παρανομίες και μάλιστα με παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου; Που πάμε, όταν ο προϊστάμενος της Εκκλησίας λαμβάνει ποσόν χρημάτων για να βοηθήσει στην εξασφάλιση βίζας σε διεθνή καταζητούμενο και συνάπτει μαζί του εμπορική συμφωνία αγοραπωλησίας ακινήτου;

Που πάμε, όταν οι εκπαιδευτικές οργανώσεις διαφωνούν για ιδιοτελείς σκοπούς με την εισαγωγή των 4μήνων στην εκπαίδευση, παραβιάζοντας μάλιστα και τη νομοθεσία;

Ευτυχώς, που σε ψηφοφορία που έγινε η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών έσωσε τον κλάδο τους από μεγαλύτερο ρεζίλεμα και νέες περιπέτειες. Όμως, εκτός πλαισίου είναι και οι μαθητές, οι οποίοι προέβησαν σε κινητοποιήσεις αντιτιθέμενοι για τις 4μηνες εξετάσεις.

Αντί να δουν τα χάλια των επιδόσεων τους στις παγκύπριες και άλλες εξετάσεις και να επιδιώκουν βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος, βγήκαν στους δρόμους ενάντια στις εξετάσεις των 4μηνων.

Κερασάκι στην τούρτα ήρθε η στρατευμένη, όπως αποδείχθηκε, διαδήλωση έξω από την Αρχιεπισκοπή, με αίτημα δήθεν το «κοσμικό σχολείο». Αλήθεια, τι σχέση έχει η Αρχιεπισκοπή με το εκπαιδευτικό σύστημα, το περιεχόμενο και την ποιότητα της εκπαίδευσης; Στο ίδιο μοτίβο, όμως και η αντίδραση του Αρχιεπισκόπου, ο οποίος επιτέθηκε στους διαδηλωτές με πρωτοφανείς χαρακτηρισμούς, βάζοντας λάδι στη φωτιά.

Όλα αυτά δείχνουν ότι χάσαμε το μέτρο. Έχουμε ξεφύγει. Οδηγούμαστε στο χάος και την αυτοκαταστροφή.

Δεν γνωρίζουμε πως μπορεί να αναστραφεί η κατάσταση και ο καθένας από εμάς να καταστεί πιο υπεύθυνος και πιο σοβαρός.

Η εικόνα που εκπέμπουμε ως κοινωνία είναι απογοητευτική. Ο καθένας οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες των πράξεων και των ενεργειών του.

Ο μέσος πολίτης βλέπει, ακούει και κρίνει. Κανένας μας δεν είναι στο απυρόβλητο. Γι’ αυτό, όσοι προκαλούν με τις συμπεριφορές τους, ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους. Η ζωή δεν είναι μόνο επίδειξη και επικοινωνιακά τεχνάσματα. Δεν μπορούν όλα να γίνονται για χάριν εντυπώσεων. Υπάρχουν και οι πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, που απαιτούν σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σεβασμό σε κάποιες αξίες και αρχές. Και οι απαιτήσεις αυτές αφορούν κυρίως όσους είναι σε προβεβλημένα πόστα ή προΐστανται μαζικών οργανώσεων.

Εμείς απλώς εκπέμπουμε σήμα κινδύνου: Η κυπριακή κοινωνία έφτασε στα όρια της και ήδη χάνει τις αντοχές της. Ας κατεβάσουμε όλοι το νουν μας…


Ιωσήφ Ιωσήφ

 

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ