Στην επιστολή πρόσκλησης στους 27, ο Κόστα υποστηρίζει ότι η ενιαία αγορά μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη απλούστευσης για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Μ ένα ρυθμιστικό πλαίσιο, «πιο ευνοϊκό» για τις επενδύσεις, την καινοτομία και την επιχειρηματική ανάπτυξη.
«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει επιτέλους να αναλάβει τον έλεγχο της βιομηχανικής της πολιτικής, αφού την παραμέλησε επί χρόνια, με αποτέλεσμα να προκληθεί μείωση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας από 20,8% το 2000, σε 14,3% το 2020», τονίζουν στη Ναυτεμπορική, παράγοντες της αγοράς.
Ντράγκι και Λέττα στη σύνοδο
Το ενδιαφέρον είναι ότι στη σύνοδο –ανήμερα Τσικνοπέμπτη για την Ελλάδα-θα παραστούν επίσης ο Μάριο Ντράγκι και ο Ενρίκο Λέτα, για να αναλύσουν-για άλλη μία φορά- το εύρος των μέτρων που απαιτούνται για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, λόγω των προκλήσεων που θέτουν οι πολιτικές του προέδρου Τραμπ αλλά και το κύμα των κινεζικών εξαγωγών στην Ευρώπη.
Ο στόχος είναι η δημιουργία ενός «νέου καθεστώτος» για τη διευκόλυνση της ικανότητας των εταιρειών να αναπτύσσονται εντός της ΕΕ, μέσω της μείωσης των διοικητικών βαρών. Παράλληλα, τονίζει την ανάγκη επιτάχυνσης της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (SIU), που αποτελεί κεντρική πρωτοβουλία της ΕΕ για την αναβάθμιση των κεφαλαιαγορών, στοχεύοντας στη διοχέτευση αποταμιεύσεων σε παραγωγικές επενδύσεις στην Ευρώπη.
«Ο Κόστα θέλει να ανοίξει την πόρτα για μεγαλύτερη ενοποίησης σε τομείς, όπου οι ευρωπαϊκές εταιρείες δεν έχουν επαρκή κλίμακα, όπως η ψηφιακή τεχνολογία, οι τηλεπικοινωνίες, οι κεφαλαιαγορές και η ενέργεια», εξηγούν στη Ναυτεμπορική, παράγοντες της αγοράς.
Άνοιγμα αλλά και άμυνα
Ο Αντόνιο Κόστα στην πρόσκλησή του, δηλώνει μάλιστα ότι η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να διαφοροποιεί τις εμπορικές της συμφωνίες- αναφέροντας ρητά την περίπτωση της Ινδίας- αλλά επιμένει ότι το άνοιγμα «δεν πρέπει να συγχέεται με την αδυναμία». Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προτείνει «τον συνδυασμό μιας «φιλόδοξης» εμπορικής ατζέντας, με την άμυνα κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού μέσω στοχευμένης προστασίας σε στρατηγικούς τομείς, «ευρωπαϊκής προτίμησης» σε ορισμένους τομείς και μιας πιο συστηματικής προσέγγισης για τη μείωση των οικονομικών κινδύνων, ιδίως σε κρίσιμες πρώτες ύλες και τεχνολογία».
«Βιομηχανικός Επιταχυντής»
Η Κομισιόν αναμένεται να παρουσιάσει στις 25 Φεβρουαρίου τον «Νόμο για την Βιομηχανική Επιτάχυνση»- μια σειρά μέτρων που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής επαναβιομηχάνισης με στόχο την ανάκτηση του 20% της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας έως το 2030 .
Το κεφάλαιο που αναμένεται να προκαλέσει τη μεγαλύτερη συζήτηση είναι οι ξένες επενδύσεις. Το προσχέδιο περιλαμβάνει όρους για επενδύσεις με όριο τα 100 εκατομμύρια ευρώ. Μεταξύ των απαιτήσεων είναι ότι μια ξένη επιχείρηση στην ΕΕ πρέπει να διατηρεί, σε συνεχή βάση, τουλάχιστον το 50% του εργατικού δυναμικού της από πολίτες της Ενωσης. Αυτό το ποσοστό πρέπει μάλιστα να τηρείται «σε όλες τις κατηγορίες» – από επιχειρησιακές θέσεις έως τεχνικούς και διευθυντικούς ρόλους – συνοδευόμενο από μέτρα κατάρτισης και ανάπτυξης ικανοτήτων.
Όσον αφορά τον σχεδιασμό, τα προϊόντα που πωλούνται στην εσωτερική ενιαία αγορά θα πρέπει να ενσωματώνουν εισροές εκ των οποίων τουλάχιστον το 50% να κατασκευάζεται στην ΕΕ και τουλάχιστον το 1% των εσόδων θα πρέπει να διατίθεται για Ε&Α στην ΕΕ .
Τρεις μοχλοί
Το προσχέδιο προτείνει μια ατζέντα βιομηχανικής πολιτικής που συνδυάζει τρεις μοχλούς:
Ο πρώτος είναι η δημιουργία ζήτησης για «καθαρά» προϊόντα που κατασκευάζονται στην Ευρώπη, αξιοποιώντας την αγοραστική δύναμη του δημόσιου τομέα και τα δημόσια προγράμματα στήριξης.
Ο δεύτερος, είναι η μείωση των διοικητικών εμποδίων που εμποδίζουν τη λήψη τελικών επενδυτικών αποφάσεων σε έργα απαλλαγής από τον άνθρακα.
Ο τρίτος μοχλός και ίσως ο πιο ευαίσθητος, είναι η εισαγωγή όρων για τις ξένες επενδύσεις σε «αναδυόμενους στρατηγικούς τομείς» με τον ρητό στόχο την ανάπτυξη τοπικών ικανοτήτων, την απασχόληση και της ολοκλήρωση της αλυσίδας εφοδιασμού στην ΕΕ.
«Made in Europe»
Το προσχέδιο παρέχει έναν τεχνικό ορισμό του τι εννοείται με τον όρο «Made in Europe»: Σημαίνει ότι το προϊόν προέρχεται από την ΕΕ και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, με την επιφύλαξη των τελωνειακών κανόνων προέλευσης. Ορίζει επίσης ότι η Επιτροπή μπορεί, για ορισμένα προϊόντα που προέρχονται από τρίτες χώρες, να θεωρούνται ισοδύναμα με τα ευρωπαϊκά, βάσει διεθνών δεσμεύσεων και κριτηρίων όπως η αμοιβαιότητα στο άνοιγμα των αγορών.
Παράλληλα, η πρόταση δημιουργεί το πλαίσιο για τις λεγόμενες «ζώνες βιομηχανικής επιτάχυνσης»- περιοχές όπου τα κράτη μέλη θα πρέπει να επικεντρώσουν τις προσπάθειες σχεδιασμού και συντονισμού, για τον συντονισμό των χρονοδιαγραμμάτων για τις ενεργειακές συνδέσεις και τις υποδομές.
Πηγή: Ναυτεμπορική, Μιχάλης Ψύλος • [email protected]
