Όταν ο αθλητισμός ξεφεύγει από τα στάδια και συναντάει την κοινωνία τότε όλα αποκτούν ουσιαστικότερο νόημα, είπε η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, στην εκδήλωση της Γραμματείας Αθλητισμού για τα βραβεία Ουράνιος Ιωαννίδης. Σημείωσε ότι τα τιμούν τη διαδρομή ανθρώπων που μετέφεραν τη «φλόγα» και τις αξίες του ολυμπισμού σε κάθε πτυχή της ζωής τους.
Εξάλλου, όπως είπε, ο Ουράνιος Ιωαννίδης, το όνομα του οποίου φέρουν τα βραβεία, απέδειξε στην πράξη πως η αριστεία δεν είναι προσωπικό τρόπαιο, αλλά συλλογικό κέρδος. Η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ αναφέρθηκε στη ζωή και το έργο του Ουράνιου Ιωαννίδη, που ήταν άρρηκτα δεμένη με τον αθλητισμό.
Αναφερόμενη στην πολιτική του σταδιοδρομία, είπε ότι υπηρέτησε με ήθος, συνέπεια και σύγχρονο πνεύμα, από Βουλευτής και Αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού μέχρι Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι μεταρρύθμισε την παιδεία, έθεσε τα θεμέλια για ολοήμερα σχολεία, ιδιωτικά πανεπιστήμια και υποτροφίες, ενώ “η επιστημονική του κατάρτιση και η οργανωτική του ικανότητα άνοιξαν νέους ορίζοντες για την εκπαίδευση στην Κύπρο”.
Αναφερόμενη στους τιμώμενους αθλητές, η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ μίλησε για την Άντρη Αβραάμ, “όχι μόνο για τις μεγάλες αποστάσεις που διένυσε, αλλά και για τους δρόμους που άνοιξε”. Όπως είπε, από το 1977 έως το 1992 κυριάρχησε στον στίβο, από τα 800μ έως τον Μαραθώνιο, ενώ κατέχει μέχρι σήμερα το πανελλήνιο ρεκόρ στα 400μ εμπόδια κορασίδων. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ και της Βαρκελώνης, υπήρξε σημαιοφόρος και ενέπνευσε γενιές αθλητριών.
Η Έλενα Βασιλείου, πρόσθεσε, έθεσε τα θεμέλια της γυναικείας καλαθοσφαίρισης στην Κύπρο, συμβάλλοντας στη δημιουργία του πρώτου Παγκύπριου Πρωταθλήματος και της πρώτης Εθνικής Ομάδας Γυναικών. Σήμερα συνεχίζει να εμπνέει μέσα από τις Ακαδημίες του Κεραυνού Στροβόλου.
Μιλώντας για τον γιατρό Κώστα Σχίζα, η κ. Δημητρίου μίλησε για μια πορεία τεσσάρων και πλέον δεκαετιών στην ιατρική και τον αθλητισμό. “Υπηρέτησε τον ασθενή και τον αθλητή σε όλα τα επίπεδα, από το ιατρείο έως τις κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις, συμμετέχοντας ως συνοδός ιατρός σε Ολυμπιακούς, Μεσογειακούς, Κοινοπολιτειακούς και Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης”, είπε. Πρόσθεσε ότι ως ιδρυτικό στέλεχος της Αθλητιατρικής Εταιρείας Κύπρου συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία θεμελιωδών δομών, ενώ αναφέρθηκε και στην πολυδιάστατη σχέση του με το ΑΠΟΕΛ.
Στη συνέχεια, η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ μίλησε για τον Στρατηγό Χαράλαμπο Λόττα, που διακρίθηκε ως ποδοσφαιριστής του ΑΠΟΕΛ και της ΕΝΑΔ, την οποία υπηρέτησε και ως προπονητής και διοικητικός ηγέτης. Παράλληλα, “υπήρξε παρών σε κάθε κρίσιμη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου, ως αγωνιστής της ΕΟΚΑ, διοικητής εθελοντών το 1963, στο πεδίο της μάχης και τραυματίας κατά την εισβολή του 1974. Η στρατιωτική του πορεία κορυφώθηκε με την αφυπηρέτησή του ως Διοικητής Τεθωρακισμένων με τον βαθμό του Αντιστράτηγου”. Πρόσθεσε ότι στον αθλητικό διοικητικό χώρο άφησε ισχυρό αποτύπωμα, με πολυετή προσφορά στην Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή και σε διεθνείς οργανισμούς, υπηρετώντας με συνέπεια τις αξίες και το fair play του αθλητισμού.
Ο ΔΗΣΥ τίμησε, επίσης, τρεις ανθρώπους που έφυγαν: τη Μαρία Αριστοτέλους, τη Μαριάννα Ζαχαριάδη και τον Γιώργο Δημητρίου, “τρεις διαδρομές που αποδεικνύουν ότι το αποτύπωμα ενός ανθρώπου δεν μετριέται με τον χρόνο, αλλά με το φως που αφήνει πίσω του”, όπως είπε.
“Θέλουμε έναν αθλητισμό που να αναπτύσσεται συνεχώς και να εμπνέει. Θέλουμε να δίνουμε στους αθλητές και αθλήτριες μας τις ευκαιρίες που αξίζουν, να τους στηρίζουμε όχι μόνο όταν φτάνουν στην κορυφή, αλλά και στη διαδρομή τους προς αυτήν. Θέλουμε να είμαστε δίπλα σε όλους εκείνους και εκείνες που καθημερινά αγωνίζονται, παλεύουν, προσπαθούν για το καλύτερο”, σημείωσε η κ. Δημητρίου, προσθέτοντας ότι αυτά είναι αυτονόητα αλλά όχι δεδομένα.
“Αποτελεί τη μεγαλύτερη μας ανησυχία και αγωνία ότι δυστυχώς απομακρυνόμαστε από τη σοβαρότητα, το ανοιχτό πνεύμα, τον ορθολογισμό που ενσάρκωνε ο Ουράνιος Ιωαννίδης”, επισήμανε, σημειώνοντας ότι η πολιτική ζωή υποβαθμίζεται και “γλιστρά σε έναν λόγο τοξικό, ακραίο, μη παραγωγικό, σε ένα κλίμα λασπολογίας και εύκολων κραυγών, που δεν ενώνει, δεν πείθει, δεν κτίζει, και κυρίως, δεν υπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον του τόπου”.
Τα βραβεία Ουράνιου Ιωαννίδη, είπε καταληκτικά, είναι μια υπενθύμιση και μια προειδοποίηση για το “τι αξίζει να υπερασπιστούμε και για το πού κινδυνεύουμε να καταλήξουμε, αν ξεχάσουμε ποιοι θέλουμε να είμαστε”.
