Επίθεση στα γραφεία της ΔΗΠΑ στη Λεμεσό, σημειώθηκε τις 10 Ιανουαρίου, με το ΤΑΕ Λεμεσού να διερευνά την υπόθεση, ενώ την ίδια ώρα το φως της δημοσιότητας βλέπει και σχετικό βίντεο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, τα γραφεία της ΔΗΠΑ στη Λεμεσό δέχτηκαν επίθεση από ομάδα ατόμων, οι οποίοι μάλιστα βιντεοσκόπησαν την πράξη τους και τη δημοσιοποίησαν, παρουσιάζοντάς την, «ως αντίσταση στο όνομα της κάθαρσης».
Σύμφωνα με την Αστυνομία, η Δημοκρατική Παράταξη στις 11 Ιανουαρίου προχώρησε σε καταγγελία στο ΤΑΕ Λεμεσού, ότι το βράδυ μεταξύ 10-11 προκλήθηκε ζημιά στην μπροστινή πόρτα στα γραφεία της στη Λεμεσό.
Σε βίντεο που ανάρτησε η σελίδα «antifazonecy» στο Instagram, έγραψαν, «επίθεση τα γραφείου του κυβερνητικού κόμματος», «δεν είναι διαφθορά έτσι λειτουργά το σύστημα», «αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη, αντεπίθεση».
Το εν λόγω βίντεο αναμένεται να τεθεί στο μικροσκόπιο του ΤΑΕ Λεμεσού, καθώς διερευνά πρόκληση κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία.
Την ίδια ώρα, η ιστοσελίδα «athens.indymedia.org» ανάρτησε το πιο κάτω κείμενο:
Στις 10 Γενάρη επιτεθήκαμε στα γραφεία του κόμματος της συγκυβέρνησης, της Δημοκρατικής Παράταξης, σπάζοντας τη γυάλινη είσοδο του κτηρίου, με αφορμή το λεγόμενο «σκάνδαλο διαφθοράς».
Το λεγόμενο σκάνδαλο αναφέρεται σε μια σειρά συγκαλυμμένων πρακτικών, που δεν εξυπηρετούν τίποτα περισσότερο από τον τεχνοκρατικό αυταρχισμό και τα καπιταλιστικά συμφέροντα. Συνδέεται με υψηλά πολιτικά πρόσωπα όπως ο πρόεδρος του κυπριακού κράτους Νίκος Χριστοδουλίδης, ο πρώην υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης –μέλος του συγκυβερνώντος κόμματος ΔΗΠΑ– και ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους, υπεύθυνος της προεκλογικής εκστρατείας Χριστοδουλίδη και διευθυντής του Προεδρικού Γραφείου, καθώς και με τις μεταξύ τους σχέσεις με ξένους επενδυτές και ντόπιους εργολάβους.
Κατά την περίοδο της προεδρίας Αναστασιάδη, του πολιτικού μέντορα του νυν προέδρου, είδαμε την ίδια μέθοδο μέσω της πώλησης των «χρυσών διαβατηρίων» και άλλων οικονομικών διευκολύνσεων, όπως η πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας, που τελικά ωφέλησαν ντόπιους γαιοκτήτες και ξένους επενδυτές, καθώς και διεθνείς επιχειρήσεις των κεντρικών παικτών της ιμπεριαλιστικής σκακιέρας, όπως οι ΗΠΑ, το ρωσικό κράτος και το Ισραήλ.
Στα κύρια σημεία της στρατηγικής περιλαμβάνονται:
- Η εκμετάλλευση των δομικών χαρακτηριστικών του συστήματος για αύξηση κεφαλαίου και επιρροής από το κυβερνητικό μπλοκ εξουσίας, καθώς και η χρήση οικογενειακών σχέσεων για τη συγκρότηση και τον έλεγχο αυτού του μπλοκ.
- Η στρατηγική της παράκαμψης ή εξαγοράς των θεσμικών διαδικασιών που υποτίθεται ότι έχουν ως καθήκον να αναδείξουν και να καταπολεμήσουν τη διαφθορά.
- Η χρήση οικονομικών και πολιτικών επιρροών για την κάλυψη και προστασία των εμπλεκόμενων προσώπων.
Συγκεκριμένα, η εμπλοκή Ρώσων ολιγαρχών και μετόχων της εταιρείας LetterOne περιλαμβάνει τη μεταφορά επενδυτικών χρημάτων στο ταμείο της Remedica, με την οποία διευθέτησε συνεργασία ο Λακκοτρύπης. Τα χρήματα μεταφέρονται μετρητοίς στον σύγγαμπρο του προέδρου, Χαραλάμπους, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το Προεδρικό Γραφείο. Η ίδια στρατηγική ακολουθήθηκε και με την εταιρεία CyField του Χρυσοχόου και τον λεγόμενο Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Μέριμνας, του οποίου πρόεδρος είναι η Φιλίππα Καρσερά Χριστοδουλίδη, σύζυγος του προέδρου, της οποίας η αδελφή είναι παντρεμένη με τον Χαραλάμπους.
Ο Ανεξάρτητος Φορέας Κοινωνικής Μέριμνας, τον οποίο διαχειριζόταν η σύζυγος του προέδρου, αποτέλεσε εργαλείο κοινωνικής επιρροής στα χέρια των κυβερνητικών κύκλων. Η δυνατότητα παροχής μέριμνας σε φοιτητές και φοιτήτριες από το Προεδρικό και όχι από τον κρατικό μηχανισμό υποτροφιών, μπορούσε να λειτουργήσει ως μέσο εξαγοράς αφοσίωσης και πολιτικής στρέβλωσης οικογενειών υπέρ του προέδρου, της συζύγου του και των κομμάτων της συγκυβέρνησης, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα ευνοϊκό κοινωνικό προφίλ.
Μέσα από την πρώτη αυτή διαδικασία, στόχος των Ρώσων ολιγαρχών είναι η εκλογή ενός προέδρου που θα μπορεί να παρακάμψει τις κυρώσεις της ΕΕ προς τη ρωσική εταιρεία LetterOne, στην οποία ανήκει και η κυπριακή φαρμακευτική εταιρεία Remedica. Η Remedica προμηθεύει την ευρωπαϊκή αγορά και, σε αυξημένο βαθμό, το διογκωμένο σύστημα υγείας της Κύπρου, εξασφαλίζοντας έτσι μεγαλύτερο μερίδιο από τα χρήματα των φορολογουμένων.
Στη δεύτερη διαδικασία, με την ίδια στρατηγική, ο ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης κατασκευαστικής και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας εταιρείας, Γιώργος Χρυσοχόος, ενισχύει με δωρεές τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Μέριμνας. Μέσω φιλανθρωπικών δεξιώσεων, στόχος της CyField είναι η φοροαπαλλαγή λόγω των δωρεών, η χρηματοδότηση πολιτικών ενεργειών και καμπανιών του προέδρου, καθώς και η συνέχιση της παραχώρησης δημόσιων έργων στην εταιρεία και τις θυγατρικές της.
Μέσα από το συγκεκριμένο «σκάνδαλο» επιβεβαιώνεται η συστηματική αδυναμία ή απροθυμία των κρατικών μηχανισμών να προχωρήσουν σε έλεγχο και λογοδοσία της άρχουσας τάξης. Οι κρατικοί υπάλληλοι, που συχνά λειτουργούν ως «μεσολαβητές» μεταξύ πολιτικών και εργολάβων ή επενδυτών, φαίνεται είτε να προστατεύονται, είτε να εκβιάζονται, είτε να εξαγοράζονται.
Ως αναρχικοί και αναρχικές θεωρούμε ότι το παρόν σκάνδαλο δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά δομικό χαρακτηριστικό ενός συστήματος εξουσίας τόσο παλιού όσο και το ίδιο το κράτος. Οικογένειες με αυστηρή πατριαρχική δομή συνεργάζονται ή ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των κρατικών μηχανισμών και του κεφαλαίου. Μέσω εξαγορών, εκβιασμών και θεσμικού ελέγχου συγκροτούν δυναστείες, χρησιμοποιώντας τον γάμο και τις συγγενικές σχέσεις ως μηχανισμό συνοχής των ελίτ.
Η άρχουσα τάξη αντιμετωπίζει την κοινωνία όπως ο πατριάρχης την οικογένεια: με εκμετάλλευση, βία, εξαγορά και σιωπή. Οι εκκλήσεις της κυβέρνησης να «μην μιλάμε για διαφθορά για να μη δυσφημιστεί η Κύπρος» αναπαράγουν το ίδιο μοτίβο συγκάλυψης που συναντάται και στην ενδοοικογενειακή βία.
Η επίκληση του «υβριδικού πολέμου», του ΑΙ ή του μοντάζ, αποτελεί επίθεση στην κοινωνική νοημοσύνη και απόπειρα αποπροσανατολισμού. Παράλληλα, η στάση της θεσμικής αντιπολίτευσης, που προβάλλει ως λύση την ενεργοποίηση των ίδιων ελεγχόμενων θεσμών, συντηρεί ψευδαισθήσεις περί δικαιοσύνης και διαφάνειας.
Κατά την άποψή μας, η κυπριακή κοινωνία οφείλει να απορρίψει συνολικά κάθε σύστημα εξουσίας ως δομικά διεφθαρμένο. Η αποχή από τις εκλογές είναι ένα βήμα, αλλά δεν αρκεί. Απαραίτητη είναι η αυτοοργάνωση: ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις, σωματεία βάσης, συνεργατικά εγχειρήματα και δομές αλληλεγγύης, ώστε να σπάσει το σύστημα της διαπλοκής και της συγκάλυψης.
Δεν είναι σκάνδαλο – είναι δομικό χαρακτηριστικό του συστήματος
Αποχή από τις εκλογές
Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη – Αντεπίθεση
