Αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό προκαλεί η προοπτική ίδρυσης κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού. Η συζήτηση που έχει ανοίξει για το πώς θα θα αναδιαμορφωθεί ο χάρτης αποτυπώνεται ήδη στα πρώτα δημοσκοπικά δεδομένα.
Σήμερα, Παρασκευή 9 Ιανουαρίου, η εφημερίδα «Τα ΝΕΑ» δημοσιεύει ανάλυση του Αντώνη Παπαργύρη, βασισμένη στη δημοσκόπηση της GPO για τα Παραπολιτικά 90,1 (Δεκέμβριος 2025), η οποία χαρτογραφεί τις βασικές «δεξαμενές» ψηφοφόρων στις οποίες φαίνεται να απευθύνεται το υπό διαμόρφωση κόμμα Καρυστιανού.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η μεγαλύτερη απήχηση εντοπίζεται κυρίως σε ψηφοφόρους κομμάτων εκτός του παραδοσιακού δικομματισμού, με ισχυρό αποτύπωμα στον χώρο της αντισυστημικής και διαμαρτυρικής ψήφου.
Πού καταγράφεται η μεγαλύτερη απήχηση
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, «πολύ» ή «αρκετά» πιθανό να ψηφίσουν ένα κόμμα με επικεφαλής τη Μαρία Καρυστιανού δηλώνει:
- το 63,4% των ψηφοφόρων της Νίκης
- το 52,8% των ψηφοφόρων της Πλεύσης Ελευθερίας
- το 36,7% των ψηφοφόρων της Ελληνικής Λύσης
Σε χαμηλότερα αλλά αξιοσημείωτα επίπεδα κινούνται:
- οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ με 26,8%
- του ΚΚΕ με 25%
- και της Φωνής Λογικής με 23,4%
Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν ότι το ενδεχόμενο κόμμα Καρυστιανού φαίνεται να αντλεί δυναμική κυρίως από τον ευρύτερο χώρο της αντιπολίτευσης και των κομμάτων διαμαρτυρίας.
Περιορισμένες «διαρροές» από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ
Αντίθετα, σαφώς πιο περιορισμένη εμφανίζεται η πρόθεση μετακίνησης ψηφοφόρων από τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Από τη Νέα Δημοκρατία, μόλις το 10% δηλώνει «πολύ» ή «αρκετά» πιθανό να στηρίξει ένα κόμμα Καρυστιανού, ενώ στο ΠΑΣΟΚ το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 15,8%.
Τι λέει το γενικό δείγμα
Σε επίπεδο συνολικού εκλογικού σώματος, τα ευρήματα δείχνουν ότι:
- το 7,6% δηλώνει πως είναι «πολύ πιθανό» να ψηφίσει κόμμα Καρυστιανού
- το 13,2% το θεωρεί «αρκετά πιθανό»
- το 8,8% απαντά «λίγο πιθανό»
- ενώ η πλειονότητα, 67,3%, δηλώνει ότι δεν θα το ψήφιζε «καθόλου»
Τα ποσοστά αυτά σκιαγραφούν μια πολιτική πρωτοβουλία με σαφείς αλλά στοχευμένες δεξαμενές στήριξης, ικανή να προκαλέσει ανακατατάξεις κυρίως στον χώρο της αντιπολίτευσης και στη μάχη για τη δεύτερη θέση, χωρίς –προς το παρόν– να απειλεί άμεσα την κυριαρχία της ΝΔ.
