Το Σχέδιο Εστία και οι γκρίζες ζώνες

• Η διαχείριση του χρήζει ιδιαίτερης προσοχής για να αποφευχθούν οι παγίδες

Το πολυδιαφημιζόμενο Σχέδιο Εστία τέθηκε σε εφαρμογή και η κυβέρνηση μαζί με τις τράπεζες αναμένουν ότι θα λειτουργήσει ως φάρμακο για μείωση των «κόκκινων» δανείων.

Αν και τις πρώτες μέρες εφαρμογής του δεν υπήρξε η αναμενόμενη ανταπόκριση από τους έχοντες μη εξυπηρετούμενα δάνεια, εντούτοις πιστεύεται ότι μέχρι τις 15 Νοεμβρίου που λήγει η ημερομηνία ένταξης στο Σχέδιο, θα εγγραφούν αρκετοί ενδιαφερόμενοι.

Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι στο Σχέδιο Εστία θα εγγραφούν γύρω στις 10.000 – 15.000 άτομα και το κόστος για το κράτος αναμένεται να ανέλθει σε 815 εκατ. ευρώ (33 εκατ. ευρώ το χρόνο) στα 25 χρόνια ισχύος του Σχεδίου.

Ως γνωστόν, το κόστος για το κράτος θα προέλθει από την επιδότηση κατά 1/3 της δόσης που θα δίνει το κράτος σε όσους ενταχθούν στο Σχέδιο.

Για να ενταχθεί κάποιος, που έχει «κόκκινο» δάνειο, στο Σχέδιο Εστία θα πρέπει η αγοραία αξία της κύριας κατοικίας του να μην υπερβαίνει τις 350.000 ευρώ και να πληροί συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια που να κυμαίνονται από 20 – 60.000 ευρώ σε συνάρτηση της σύνθεσης της οικογένειας.

Παρά τη μεγάλη προσπάθεια που καταβλήθηκε, τις πολλές διαβουλεύσεις που προηγήθηκαν και τις ασφαλιστικές δικλείδες που τέθηκαν, το Σχέδιο Εστία δεν φαίνεται τέλειο, ενώ σε ορισμένα σημεία του χαρακτηρίζεται από γκρίζες ζώνες.

Κατ’ αρχήν να πούμε ότι μια επιτυχία του Σχεδίου δεν θα βοηθήσει μόνο τους δανειολήπτες, αλλά και τις τράπεζες. Κάθε δάνειο που θα διαγράφεται από τις λίστες των τραπεζών, θα αποφορτίζει τα χαρτοφυλάκια τους από εκκρεμότητες και πληγές. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό, αφού όλοι επιζητούμε την εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών για να μπορέσει ο τραπεζικός τομέας να διαδραματίσει το ρόλο του στην οικονομία.

Επίσης, οφείλουμε να επισημάνουμε το γκρίζο τοπίο που υπάρχει στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια την 25ετίας κάποιος εγγεγραμμένος στο Σχέδιο καταφέρει και αυξήσει τα εισοδήματα του ή η ακίνητη περιουσία του αποκτήσει μεγαλύτερη αξία από τη σημερινή.

Με βάση το Σχέδιο, αν σημειωθεί αύξηση εισοδημάτων και αύξηση στην αξία των περιουσιακών στοιχείων τουλάχιστον κατά 30%, τότε θα τερματίζεται η επιχορήγηση από το κράτος και ο ενδιαφερόμενος θα συνεχίζει από δικά του έσοδα την αποπληρωμή του δανείου του μέχρι τη λήξη. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει πρόνοια για επιστροφή των χρημάτων της κρατικής επιδότησης, ενώ δεν διευκρινίζεται αν η αύξηση εισοδημάτων και αξίας περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να συντρέχουν ή όχι.

Ακόμα, κανένας δεν μας είπε τι θα γίνει με όσους για οποιονδήποτε λόγο αποφασίσουν να μείνουν εκτός του Σχεδίου Εστία. Μάλλον, πρέπει να καταστεί ξεκάθαρο ότι θα χάσουν την περιουσία τους, αφού οι τράπεζες θα κινηθούν νομικά εναντίον τους.

Με βάση τα πιο πάνω, είναι φανερόν ότι το Σχέδιο Εστία παρά την προσπάθεια να είναι προς την ορθή κατεύθυνση, περιέχει αρκετά κενά και παραλείψεις, τις οποίες θα βρούμε μπροστά μας κατά την εφαρμογή του.

Εκείνο, όμως που ενέχει τεράστια σημασία και πρέπει να προσεχθεί από τους διαχειριστές του Σχεδίου είναι να μην δαπανηθούν κρατικά έσοδα άσκοπα και αδικαιολόγητα. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να επιδοτηθούν στρατηγικοί κακοπληρωτές ή άλλοι που θα «κρύψουν» τα πραγματικά εισοδηματικά και περιουσιακά τους στοιχεία, με σκοπό να τους ξοφλήσει το κράτος (δηλαδή όλοι οι φορολογούμενοι) τα ακίνητα τους.

Η διαχείριση του Σχεδίου χρήζει ιδιαίτερης προσοχής αφ’ ενός για να ξεπεραστούν ανώδυνα οι γκρίζες ζώνες του και αφ’ ετέρου για να αποφευχθούν επιδοτήσεις δανείων σε άτομα που είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις. Άρα, μιλάμε για πολύ σοβαρή ευθύνη για όσους θα το διαχειριστούν.


Ιωσήφ Ιωσήφ

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ