Κρίσιμες ώρες μεγάλες ευθύνες

  • Οι στιγμές απαιτούν συστράτευση και ομοψυχία

Αν και η προεκλογική περίοδος που διανύουμε δεν προσφέρεται για νηφάλιες προσεγγίσεις, εντούτοις οφείλουμε, τουλάχιστον στα κρίσιμα θέματα, να επιδεικνύουμε μεγαλύτερη υπευθυνότητα και σοβαρότητα.

Αναφερόμαστε στο θέμα του φυσικού αερίου, σε σχέση με το κυπριακό και τις νέες προκλήσεις της Τουρκίας. Η εσωτερική αντιπαράθεση που ξέσπασε γι’ αυτά τα θέματα δεν προσφέρει τίποτα και σε κανέναν. Τα θέματα αυτά, ειδικά στη δύσκολη φάση που βρίσκονται, θα έπρεπε να μείνουν εκτός της εξίσωσης των εκλογικών σκοπιμοτήτων του κάθε κόμματος.

Η πολιτική ηγεσία μας θα έπρεπε να έχει κοινή γραμμή αντιμετώπισης της νέας τουρκικής προκλητικότητας. Όλα τα κόμματα θα έπρεπε να εκπέμπουν τα ίδια μηνύματα για να δείξουμε της ομοψυχία μας. Επιβάλλεται όλοι να αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο την επιθετικότητα της Άγκυρας.

Αντ’ αυτού τσακωνόμαστε μεταξύ μας για το κατά πόσον έγιναν ορθοί ή λανθασμένοι χειρισμοί, για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να κάναμε γεωτρήσεις, για το αν η στρατηγική των περιφερειακών συνεργασιών βοηθά ή όχι το κυπριακό και άλλα παρόμοια. Τώρα, θα αρχίσουμε να διαφωνούμε και κατά πόσον η στήριξη της ΕΕ είναι ικανοποιητική ή όχι!

Νομίζουμε ότι αυτή η σύγκρουση είναι και αχρείαστη και ζημιογόνα. Πρώτο, επηρεάζει τις κεντρικές στοχεύσεις μας και δεύτερο δηλητηριάζει τους πολίτες. Είναι μια αντιπαράθεση που δεν συμβάλλει σε τίποτα το ουσιαστικό για τα συμφέροντα της Κύπρου.

Οι διαφωνίες για τη στρατηγική και την πολιτική για την ΑΟΖ, θα μπορούσαν να συζητούνται στις κλειστές συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου ή σε άλλα κρατικά σώματα, και όχι να γίνονται σημαία κατά την προεκλογική εκστρατεία

Όμως και επί της ουσίας να δούμε το θέμα, διερωτούμαστε τι εναλλακτικές είχαμε για τους χειρισμούς αναφορικά με το τρίπτυχο φυσικό αέριο, συμμαχίες, κυπριακό; Μήπως, θα έπρεπε η Κύπρος να μην προχωρήσει σε έρευνες φυσικού αερίου, γιατί διαφωνεί η Τουρκία; Μήπως δεν έπρεπε να προωθήσουμε τις στρατηγικές περιφερειακές συνεργασίες για να μείνουμε όμηροι στα χέρια της Τουρκίας; Μήπως πρέπει να αποδεχθούμε τα πάντα που ζητά η Τουρκία στο κυπριακό;

Μα, και όλα αυτά να τα αποδεχθούμε υπάρχει ο κίνδυνος να μη λυθεί το κυπριακό (όπως δεν λύθηκε τα προηγούμενα χρόνια), οπότε τι γίνεται;

Όλα αυτά είναι καίρια ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων. Δυστυχώς, όμως, αντ’ αυτού προτιμήσαμε την εύκολη λύση της δημόσιας αντιπαράθεσης.

Έχουμε τη γνώμη ότι οι ώρες που περνά και πάλι η Κύπρος είναι κρίσιμες. Αυτή τη στιγμή γίνεται μια τιτάνια προσπάθεια στο εξωτερικό για να βρούμε στηρίγματα. Προσπαθούμε να ενεργοποιήσουμε τις συμμαχίες μας, τα ξένα συμφέροντα που βρίσκονται στην Κύπρο, και τους πολιτικούς φίλους μας στο εξωτερικό. Ακόμα, επιστρατεύουμε το διεθνές δίκαιο και τα αναγκαία νομικά μέτρα. Κεντρική στόχευση μας να μην παραβιάσει τα κυριαρχικά δικαιώματα μας η Τουρκία, να μην προβεί σε παράνομη γεώτρηση εντός της ΑΟΖ μας και να τερματίσει τις προκλήσεις της στην προσπάθεια μας για έρευνα, ανεύρεση και αξιοποίηση του φυσικού αερίου μας.

Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, χρειάζεται η σοφία, η συστράτευση και οι διπλωματικές σχέσεις όλων των κομμάτων και όλων των πολιτικών αρχηγών. Απαιτείται η συνδρομή όλων για να κερδίσουμε αυτή τη μεγάλη και σημαντική μάχη.

Χωρίς τη συνεργασία όλων, αυτή η εθνική προσπάθεια θα αποτύχει. Χωρίς τη συνδρομή όλων δεν θα μπορέσουμε να πείσουμε τους ξένους. Χωρίς όλες τις δυνάμεις μας ενωμένες δεν θα δώσουμε τα σωστά μηνύματα προς τους αποδέκτες που πρέπει. Χωρίς ενιαία γραμμή θα χάσουμε το στοίχημα τόσο του φυσικού αερίου, όσο και του κυπριακού.

Ιωσήφ Ιωσήφ

 

 

 

 

 

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ