Ζητείται υπέρβαση για την οικονομία

• Η μόνη λύση για τη μη επιστροφή των €2 δις είναι η συνεννόηση της πολιτικής ηγεσίας

Ορθώς η κυβέρνηση ψάχνει λύσεις για να αποφευχθεί η εφαρμογή της απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου για επιστροφή του ποσού των €1.6 – 2 δις που αντιπροσωπεύει το ύψος των περικοπών και παγοποιήσεων των αυξήσεων των δημοσίων υπαλλήλων κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.

Με βάση τον οδικό χάρτη που επεξεργάζεται η κυβέρνηση, τα αντίδοτα που προσπαθεί να προωθήσει αφορούν νομικά, αλλά και οικονομικά μέτρα. Στα νομικά μέτρα περιλαμβάνεται η έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο καθώς και η τροποποίηση του άρθρου 23 του Συντάγματος και γι’ αυτά υπάρχει στενή συνεργασία με τη Γενική Εισαγγελία. Στα οικονομικά μέτρα αναμένεται να περιληφθούν κινήσεις του Υπουργείου Οικονομικών για περιορισμό των επιπτώσεων στα δημόσια οικονομικά.

Με τα υπάρχοντα δεδομένα τόσο τα νομικά όσο και τα οικονομικά μέτρα είναι αμφίβολο κατά πόσον θα έχουν επιτυχία.

Πιο συγκεκριμένα, η έφεση, η οποία αναμένεται να κατατεθεί πριν το Πάσχα δεν είναι σίγουρο ότι θα τελεσφορήσει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ή καμία διαβεβαίωση ότι το Ανώτατο θα αποφανθεί διαφορετικά από το Διοικητικό Δικαστήριο. Το άλλο νομικό μέτρο της προσπάθειας τροποποίησης του επίμαχου άρθρου 23 του Συντάγματος δεν είναι σίγουρο ότι θα εγκριθεί από τη Βουλή. Και αυτό, διότι τα κόμματα δεν δείχνουν διατεθειμένα να αναλάβουν τη μεγάλη ευθύνη να συμβάλουν στην αποπυροδότηση της «βόμβας» που έχει σήμερα στα χέρια της η κυβέρνηση.

Η έντονη προεκλογική περίοδος, λόγω Ευρωεκλογών, η μετωπική σύγκρουση για τον Συνεργατισμό και οι κομματικές σκοπιμότητες για τις ψήφους των δημοσίων υπαλλήλων, δεν θα επιτρέψουν εύκολα στα κόμματα να ικανοποιήσουν την κυβερνητική πρόθεση τροποποίησης του Συντάγματος.

Υπό το πρίσμα των πιο πάνω, λοιπόν, απομένει ως εναλλακτική λύση η λήψη οικονομικών μέτρων (ή καλύτερα αντίμετρων) για μετριασμό των επιπτώσεων.

Ήδη, το Υπουργείο Οικονομικών, με οδηγίες του Προέδρου Αναστασιάδη, μελετά όλα τα ενδεχόμενα και προσπαθεί να βρει λύσεις. Βασικά πρόκειται για ένα σταυρόλεξο για πολύ δυνατούς λύτες, αφού το Υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να τετραγωνίσει τον κύκλο.

Θεωρητικά, τα περιθώρια είναι πολύ περιορισμένα, αφού μιλάμε για ένα τεράστιο ποσό (€1.6 – 2 δις) σε μια συγκυρία, όπου το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε και πάλι στο 108% του ΑΕΠ. Τα δημόσια οικονομικά, παρά τη βελτίωση τους, δεν μπορούν να αντέξουν ένα τέτοιο υπέρογκο βάρος, ενώ οι φορολογούμενοι του ιδιωτικού τομέα ούτε μπορούν, ούτε δέχονται να επωμιστούν αυτό το δυσβάστακτο χαράτσι.

Είναι φανερόν ότι το δίλημμα είναι τεράστιο και κανένας δεν είναι σε θέση να συμβάλει στην εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης.

Η κυβέρνηση γνωρίζει πως αν αναλάβει αυτό το τεράστιο κόστος θα τιναχθούν όλα στον αέρα, ενώ υπό κάποιες προϋποθέσεις μ’ αυτή τη δυσμενή εξέλιξη μπορεί να χάσουμε και πάλι την επενδυτική βαθμίδα, με όλες τις συνακόλουθες επιπτώσεις στην προσέλκυση επενδύσεων και στη διεθνή εικόνα της οικονομίας μας.

Το μείζον ερώτημα, λοιπόν, είναι τι πρέπει να κάνουμε; Κατά την άποψη μας, η μόνη λύση που μπορεί να προωθηθεί με κάποιες ελπίδες επιτυχίας είναι η συνεργασία κυβέρνησης – κομμάτων για τροποποίηση του άρθρου 23 του Συντάγματος, αν και αυτό δεν επιλύει εντελώς το πρόβλημα. Όμως, υπό τις περιστάσεις είναι ο μόνος εφικτός τρόπος που μπορεί να δώσει μια διέξοδο. Από τη στιγμή που η τύχη της έφεσης στο Ανώτατο είναι απρόβλεπτη, και οι δυνατότητες του κράτους να επιστρέψει αυτά τα χρήματα είναι ανύπαρκτες, η μόνη επιλογή είναι η συνεννόηση των κομμάτων με την κυβέρνηση.

Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων ζητείται για ακόμα μια φορά η μεγάλη υπέρβαση, η συνυπευθυνότητα και η συναντίληψη της πολιτικής ηγεσίας για το καλό της οικονομίας και του τόπου. Ο πολίτης, που με αγωνία παρακολουθεί όλο αυτό το ανατριχιαστικό σίριαλ αναμένει από όλους να αρθούν στον ύψος των περιστάσεων. Θα το κάνουν, όμως;

Ιωσήφ Ιωσήφ

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ