Πόρισμα, ευθύνες και Συνεργατισμός

• Για μια ακόμα φορά είμαστε στο ίδιο έργο θεατές

Πλήρως αναμενόμενα είναι τα όσα βλέπουμε και ακούμε σήμερα σχετικά με το πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής για τον Συνεργατισμό. Τόσο οι αντιδράσεις των κομμάτων όσο και τα σχόλια των ΜΜΕ και όλων των άλλων που παρεμβαίνουν στο θέμα, ήταν προβλέψιμα. Άλλωστε, κάθε φορά που έχουμε ένα πόρισμα για σοβαρό θέμα τα ίδια ακούμε. Απλώς, αλλάζουν οι κατήγοροι και οι κατηγορούμενοι, ανάλογα με το ποιος είναι στην κυβέρνηση.

Στην προκειμένη περίπτωση, βρισκόμαστε ενώπιον μιας τραγικής ιστορίας που κρατάει δεκαετίες. Μάλιστα, τη δεκαετία του 1980 είχαμε ξανά τον Συνεργατισμό στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, λόγω σκανδάλων. Άρα, μιλάμε για ένα χώρο, όπου πάντοτε χαρακτηριζόταν από αυθαιρεσίες, ατασθαλίες, σκάνδαλα και κακοδιαχείριση.

Οι διαπιστώσεις αυτές σίγουρα δεν απαλλάσσουν τους υπεύθυνους του Συνεργατισμού για την πρόσφατη διαχείριση του. Αντίθετα, λόγω της προϊστορίας του Συνεργατισμού, αυτοί θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί και να προσπαθούσαν να διόρθωναν τα κακώς κείμενα στον Συνεργατισμό.

Δυστυχώς, όχι μόνο δεν κατάφεραν να βελτιώσουν την κατάσταση στον Συνεργατισμό, αλλά αντίθετα συνέβαλαν (με βάση το πόρισμα) με πράξεις και παραλείψεις τους στο να επιδεινώσουν τα δεδομένα, με αποτέλεσμα ο Συνεργατισμός να οδηγηθεί σε κατάρρευση και διάλυση.

Όμως, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Ο Συνεργατισμός πάντοτε είχε στενές (και εξαρτώμενες) σχέσεις με τα κόμματα και την πολιτική εξουσία. Πάντοτε, τα κόμματα εκμεταλλεύονταν τον Συνεργατισμό για να διορίσουν δικούς τους, να πάρουν δάνεια ή για άλλες συναλλαγές τύπου πάρε – δώσε!

Επίσης, οι εκάστοτε κυβερνήσεις πάντοτε έδειχναν μια ανέχεια στην κακή διαχείριση του Συνεργατισμού. Διαχρονικά, ο Συνεργατισμός θεωρείτο ως το στέγαστρο όσων είχαν παράλογες οικονομικές απαιτήσεις ή δεν μπορούσαν να έχουν ορθόδοξες συναλλαγές με τις τράπεζες.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Απλά, ότι η κατάρρευση του Συνεργατισμού ήταν θέμα χρόνου. Και ότι για τη χρεοκοπία φταίνε πολλοί για πολλά χρόνια.

Τώρα, τα βέλη στράφηκαν στο σημερινό Υπουργό Οικονομικών και στην τελευταία διοίκηση του Συνεργατισμού. Εμείς, λέμε ότι καλώς ελέγχονται για τις πράξεις τους. Όμως, δεν μπορούμε να τους χρεώσουμε την όλη αποτυχία του Συνεργατισμού, ο οποίος παραπαίει από της ιδρύσεως του.

Γι’ αυτό, ας παραμείνουμε όλοι ψύχραιμοι μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες της Γενικής Εισαγγελίας που θα γίνουν με βάση το πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής. Ας περιμένουμε τις αποφάσεις της Γενικής Εισαγγελίας και μετά να βγάζουμε καταδικαστικές αποφάσεις.

Θεωρούμε ότι η Ερευνητική Επιτροπή έκανε μια πολύ καλή εργασία. Σε δοσμένα χρονοδιαγράμματα και σε αντίξοες συνθήκες κατάφερε να εκδώσει ένα πόρισμα που λίγο – πολύ καταγράφει τα όσα έγιναν στον Συνεργατισμό.

Απ’ εκεί κι ύστερα είναι ευθύνη των συντεταγμένων οργάνων της Πολιτείας να αποφανθούν για τα περαιτέρω. Αυτά θα αποφασίσουν για τυχόν ευθύνες του οποιουδήποτε. Και μιλάμε κυρίως για τις πειθαρχικές και τις ποινικές ευθύνες.

Όσον αφορά τις πολιτικές ευθύνες, θεωρούμε ότι οι πολιτικοί πρέπει να τις αναλαμβάνουν.

Ανεξάρτητα, κατά πόσον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκφράζει την εμπιστοσύνη του προς έναν Υπουργό, ο ίδιος ο Υπουργός θα πρέπει από μόνος του να κρίνει κατά πόσον έχει ή δεν έχει πολιτική ευθύνη για ένα θέμα.

Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν, η απόφαση ανήκει στον ίδιο τον Υπουργό Οικονομικών κι’ όχι στο κατά πόσον τον κάλυψε ο Πρόεδρος ή του ζητούν τα κόμματα να παραιτηθεί. Αν ο Χάρης Γεωργιάδης θεωρεί ότι έχει ευθύνες για την κατάρρευση του Συνεργατισμού, μόνος του πρέπει να αποφασίσει. Η πολιτική ευαισθησία ανήκει σ΄ αυτόν που ασκεί πολιτικό λειτούργημα κι όχι στο πως τον κρίνουν οι άλλοι.

Ι. Ιωσήφ

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ