Οι ψυχροί αριθμοί του προϋπολογισμού

• Από που βρίσκει έσοδα το κράτος και ποιος τα παίρνει

Αν εμβαθύνει κάποιος στα νούμερα του νέου προϋπολογισμού μπορεί να εξαγάγει ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Για παράδειγμα, μπορούμε να δούμε από που προέρχονται τα έσοδα του κράτους και που διοχετεύονται. Επίσης, μπορούμε να μάθομε τι ποσοστό δαπανών διοχετεύεται για ανάπτυξη και τι για τη λειτουργία και τη συντήρηση της κρατικής μηχανής.

Με άλλα λόγια, μπορούμε να διαγνώσουμε τη λογική του προϋπολογισμού, τις κατευθύνσεις και τους στόχους του.

Από μια τέτοια ανάλυση προκύπτει ότι και ο νέος προϋπολογισμός, που είναι πλεονασματικός (έσοδα €8.5 δις και δαπάνες €7.9 δις), έχει σοβαρές αδυναμίες, που μάλλον είναι διαχρονικές.

Σύμφωνα με στοιχεία περίπου το 1/3 των συνολικών εσόδων του νέου προϋπολογισμού προβλέπεται να δαπανηθεί στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Συγκεκριμένα οι δαπάνες για το μισθολόγιο ανέρχονται σε 2.76 δις. ευρώ το 2019, έναντι 2.63 δις. το 2018.

Μάλιστα, όπως αναγράφεται στον προϋπολογισμό, το 2021 το μισθολόγιο (λόγω προσαυξήσεων και ΑΤΑ) θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο και θα φτάσει τα 3 δις. ευρώ!

Η κατανομή αυτή δείχνει ξεκάθαρα ότι έχουμε ένα προϋπολογισμό που σε μεγάλο βαθμό κατατείνει να καλύπτει τους μισθούς του δημόσιου τομέα. Με άλλα λόγια, το μεγάλο μέγεθος ή το ύψος των απολαβών της δημόσιας υπηρεσίας «τρώει» τα έσοδα του προϋπολογισμού.

Το ερώτημα τώρα είναι που βρίσκει το κράτος τα χρήματα και τους πόρους για να διοχετεύσει τα 2.6 δις ευρώ στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων; Πολλοί πιστεύουν ότι τα χρήματα αυτά προέρχονται από τη φορολογία των ίδιων των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα. Αυτό, όμως, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία του ίδιου του προϋπολογισμού, είναι λάθος. Το σωστό είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων του κράτους προέρχεται από τη φορολογία των εταιρειών.

Συγκεκριμένα, οι εταιρείες θα συνεισφέρουν στα έσοδα του κρατικού κορβανά με το ποσό των 815 εκατ. ευρώ το 2019, ενώ οι φόροι που θα εισπραχθούν από τους υπαλλήλους (μαζί δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) θα ανέλθουν στο ποσό των 499.5 εκατ. ευρώ. Από την πλευρά τους οι αυτοεργοδοτούμενοι θα συνεισφέρουν σε φόρους μόνο 27 εκατ. ευρώ.

Από τα στοιχεία αυτά, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι η μισθοδοσία της δημόσιας υπηρεσίας στηρίζεται στη φορολογία που καταβάλλουν κυρίως οι εταιρείες και μετά οι υπάλληλοι. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια στρέβλωση, με την έννοια ότι το κράτος δεν μπορεί να στηρίζει τη λειτουργία του πάνω στην κερδοφορία των εταιρειών.

Εκείνο που πρέπει να γίνει δεν είναι να υπερφορολογήσουμε τις άλλες κατηγορίες φορολογουμένων ή να αυξήσουμε άλλους άμεσους και έμμεσους φόρους, αλλά να μειώσουμε τη δημόσια υπηρεσία, ώστε είτε να μείνουν περισσότερα πλεονάσματα στο κράτος (για ανάπτυξη), είτε να μειώσουμε (κι άλλο αν μπορούμε) το 12.5% της φορολογίας των εταιρειών.

Δεν ξέρουμε πόσο απασχολούν την κυβέρνηση αυτά τα θέματα, αλλά τώρα με την έξοδο από την κρίση, οφείλουμε να δούμε και την κατανομή των εσόδων του κράτους.

Η οικονομία μας έχει περισσότερη ανάγκη τις δημόσιες επενδύσεις, τα έργα ανάπτυξης, την προώθηση νέων τομέων και άλλα, παρά να καταβάλλει μισθούς σε μια μεγάλη δημόσια υπηρεσία.

Κατανοούμε το δύσκολο υιοθέτησης της εισήγησης μας (λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων και δομής του κράτους), από την άλλη, όμως, οι αριθμοί και τα νούμερα βοούν και μας αποδεικνύουν τι πρέπει να κάνουμε για το καλό της οικονομίας και του τόπου.


Ιωσήφ Ιωσήφ

 

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ