Ο Ερντογάν και οι μετεκλογικές κινήσεις

• Ο εγκλωβισμός του σε άτεγκτες θέσεις δεν επιτρέπει ανατροπές προς θετικές εξελίξεις Τώρα που «κάθησε» η σκόνη των εκλογών, ο καθένας μπορεί να διερευνήσει καλύτερα το τοπίο της επόμενης μέρας της Τουρκίας. Με πιο καθαρή εικόνα, μπορούμε να καταλήξουμε σε ορθολογιστικότερα συμπεράσματα όσον αφορά τις επόμενες κινήσεις του Ερντογάν στη διεθνή σκακιέρα. Με βάση τα δεδομένα που έχουμε ενώπιον μας, το πρώτιστον που ενδιαφέρει είναι οι σχέσεις της Άγκυρας με τη Δύση και ειδικά με τις ΗΠΑ. Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι σχέσεις αυτές δεν βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους, λόγω κυρίως των ανοιγμάτων του Ερντογάν προς τη Ρωσία. Η συμφωνία για αγορά των ρωσικών πυραύλων S-400 και η δημιουργία πυρηνικού σταθμού σε συνεργασία με τη Ρωσία, έχει εξοργίσει τις ΗΠΑ, οι οποίες διαμηνύουν στον Ερντογάν να αλλάξει ρότα. Τώρα, όλοι αναμένουν να δουν πως θα διαχειριστεί ο Ερντογάν αυτά τα θέματα. Αν μείνει πιστός σε όσα συμφώνησε με τον Πούτιν σπάει και τους τελευταίους δεσμούς που έχει με τη Δύση, με απρόβλεπτες επιπτώσεις στα ευρύτερα συμφέροντα της Τουρκίας. Αν πάλι αναθεωρήσει τις συνεργασίες του με τη Ρωσία, θα βρεθεί στο στόχαστρο του Πούτιν με άγνωστες επιπτώσεις. Σε κάπως παρόμοια θέση βρίσκεται και όσον αφορά τις σχέσεις του με την Ε. Ένωση, η οποία είναι ταυτισμένη με τα δυτικά συμφέροντα. Στην περίπτωση, όμως της Ευρώπης, ο Ερντογάν έχει επιπλέον πονοκεφάλους καθώς υπάρχει η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας που μόνο ομαλή δεν είναι. Η Ε.Ένωση φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένη να προβεί σε εκπτώσεις στις σχέσεις της με την Τουρκία και επιμένει στην υϊοθέτηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου, όπως με όλες τις υποψήφιες για ένταξη χώρες. Ο Ερντογάν δείχνει ότι δεν αποδέχεται το πλαίσιο των ευρωπαϊκών κανόνων και περίπου πιέζει να προχωρήσουν οι σχέσεις της χώρας του με την Ευρώπη στη βάση των δικών του όρων και προϋποθέσεων. Πέραν αυτού, ο Ερντογάν βρίσκεται σε κόντρα με συγκεκριμένες χώρες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Αυστρία και άλλες για διάφορα θέματα. Σφήνα στις διαφορές του με την Ευρώπη μπαίνει και η εκ μέρους του αθέτηση της συμφωνίας για το μεταναστευτικό, το κυπριακό και οι προκλήσεις του κατά της Ελλάδας. Όπως γίνεται αντιληπτό, ο Ερντογάν θα πρέπει να πάρει σοβαρές αποφάσεις και να αναθεωρήσει πολλές από τις πολιτικές του, αν επιθυμεί βελτίωση των σχέσεων του με την Ε. Ένωση. Κατά τη γνώμη μας, ο μετεκλογικός Ερντογάν μπορεί να εμφανιστεί ηπιότερος και διαλλακτικότερος προς τη Δύση και την Ευρώπη, αλλά δεν αναμένεται να προβεί στις απαραίτητες υπερβάσεις που θα εξαφανίσουν τα προβλήματα του με τη Δύση. Και αυτό, όχι διότι επιδιώκει τη σύγκρουση με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αλλά διότι πρέπει να υποτάξει τα πάγια γεωστρατηγικά συμφέροντα της Άγκυρας (όπως ο ίδιος τα αντιλαμβάνεται), ώστε να αναθερμανθούν οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση. Κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει να αναμένεται, διότι ο Ερντογάν είναι ως να αυτοαναιρείται. Σε τεντωμένο σχοινί, όμως, είναι οι σχέσεις του Ερντογάν και με χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αραβικής χερσονήσου. Με το Ισραήλ οι σχέσεις του είναι στο χειρότερο σημείο. Με τη Συρία εντελώς εχθρικές. Με την Αίγυπτο αρνητικές. Με άλλες χώρες της περιοχής τεταμένες. Είναι φανερόν, λοιπόν, ότι ο Ερντογάν θα πρέπει να αλλάξει άρδην την πολιτική και τους στόχους του για να τα βρει με όλους αυτούς που έχει μικρές ή μεγάλες διαφορές. Αυτό δεν μπορεί να γίνει εύκολα επειδή ξανακέρδισε τις εκλογές. Το πιθανότερο σενάριο είναι να δούμε έναν Ερντογάν που λεκτικά θα προβαίνει σε ανοίγματα προς τις ΗΠΑ, την Ε.Ε και ίσως άλλες χώρες, αλλά πρακτικά δεν θα κάνει τα αναγκαία βήματα προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Ειδικά στο κυπριακό και στις προκλήσεις κατά της Ελλάδας, δεν αναμένεται ουσιαστική μεταβολή στις θέσεις του Ερντογάν για πολλούς και γνωστούς λόγους. ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ
TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ