Πικρές αλήθειες για τα λάθη μας

• Η εικόνα θα μπορούσε να ήταν καλύτερη αν έλειπαν η γραφειοκρατία και η προχειρότητα μας

Συνήθως σε κρισιακές καταστάσεις, αποφεύγουμε να παραδεχθούμε κάποιες πικρές αλήθειες. Κι’όμως, οφείλουμε να τις λέμε και να τις αναδεικνύουμε για να αποφεύγουμε τα επαναλαμβανόμενα λάθη, τα οποία στο τέλος μας κοστίζουν πολύ περισσότερο.

Στην προκειμένη περίπτωση για τη διαχείριση του οικονομικού σκέλους των επιπτώσεων της πανδημίας έγιναν ηθελημένα ή αθέλητα αρκετά λάθη, που αν δεν τα προσέξουμε μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση.

Η πρώτη πικρή αλήθεια είναι ότι το κράτος απέδειξε ακόμα μια φορά ότι πάσχει από έλλειψη ευελιξίας και επινοητικότητας στον καταρτισμό μέτρων για στήριξη των επιχειρήσεων και των εργαζομένων. Ενώ ορθώς αντελήφθηκε ότι θα έπρεπε να στηρίξει αμέσως τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, στην πορεία αυτοεγκλωβίστηκε στη γραφειοκρατία και στη δυσκαψία του, γεγονός που οδήγησε σε συνεχή αλλαγή των προνοιών των Σχεδίων, με αποτέλεσμα να δυσκολεύει αντί να διευκολύνει τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους.

Επίσης, στη σπουδή κάποιων γραφειοκρατών να αποκλείσουν επιχειρήσεις και εργαζομένους από του να είναι δικαιούχοι επιδομάτων, έθεσαν δαδαιλώδεις όρους και προϋποθέσεις στα Σχέδια, με αποτέλεσμα να αφήσουν εκτεθειμένες πολλές επιχειρήσεις και εργαζόμενους.

Η στάση αυτή του κράτους δεν είχε αποτέλεσμα (όπως λανθασμένα ίσως να πίστευαν κάποιοι γραφειοκράτες) να διασφαλιστεί η σωστή διάθεση των κρατικών επιδομάτων, αλλά να αφήσει επιχειρήσεις και εργαζόμενους εκτός του μανδύα στήριξης. Το λάθος αυτό, αν δεν διορθωθεί, θα το πληρώσουμε αύριο με κλείσιμο επιχειρήσεων και απολύσεις εργαζομένων.

Η δεύτερη πικρή αλήθεια είναι ότι το κράτος αποδείχθηκε ακόμα μια φορά δυσκίνητο. Ενώ τα μέτρα εξαγγέλθηκαν από τις 15 Μαρτίου, ακόμα να υλοποιηθούν. Καμία επιχείρηση και κανένας εργαζόμενος δεν έλαβαν τα επιδόματα και τη στήριξη που υποσχέθηκε η Πολιτεία. Αυτό το λάθος αρχίσαμε ήδη να το πληρώνουμε, αφού πολλοί δικαιούχοι έχουν πάρει μειωμένους μισθούς για τον Μάρτιο και άρα έχουν μειωμένα εισοδήματα, με όλες τις συνακόλουθες επιπτώσεις.

Η τρίτη πικρή αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση και η Βουλή δεν συνεννοήθηκαν επαρκώς για το θέμα της κρατικής στήριξης των επιχειρήσεων με τα δάνεια των 2 δισ. ευρώ. Το θέμα αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό, ενδιαφέρει όλες τις επιχειρήσεις και το κράτος θα έπρεπε να βρει τους τρόπους να υλοποιήσει τη σχετική εξαγγελία του. Δυστυχώς και αυτό το λάθος αρχίσαμε να το πληρώνουμε, αφού τα κόμματα δεν τα βρήκαν στη Βουλή και οι επιχειρήσεις έμειναν χωρίς ρευστότητα.
Η τέταρτη πικρή αλήθεια είναι ότι ως κράτος δώσαμε από την αρχή την εντύπωση ότι «λεφτά υπάρχουν» και μάλιστα πολλά ! Αυτό δεν είναι αλήθεια, εάν δούμε τις τεράστιες ανάγκες που δημιουργούν οι επιπτώσεις του κορωνοϊού. Μπορεί η κυβέρνηση να έχει ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα της τάξης των 600 εκατ. Ευρώ (2019), όμως, οι δυνατότητες μας δεν είναι απεριόριστες, όπως σωστά παραδέχθηκε και ο Υπουργός Οικονομικών. Αυτό το λάθος θα αρχίσουμε να το πληρώνουμε εάν συμπεριφερθούμε αλόγιστα και κυρίως αστόχευτα, με τη διόγκωση του ήδη υψηλού δημοσίου χρέους (στο 96.9% του ΑΕΠ).

Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, η έμπνευση για στήριξη της οικονομίας ήταν σωστή, αλλά η διαχείριση που κάναμε δεν ήταν η καλύτερη. Και αυτό οφείλεται αφενός στο ότι κινηθήκαμε τσαπατσούλικα και αφετέρου γιατί λειτουργήσαμε (όπως πάντα) με τη νοοτροπία του κρατισμού.

Σήμερα, είμαστε σε θέση να δούμε πιο ξεκάθαρα τα πράγματα και να διορθώσουμε όσα μπορούν να διορθωθούν. Για να γίνει, όμως, αυτό θα πρέπει κάποιοι αρμόδιοι να εγκύψουν και να ξαναδούν τα διάφορα Σχέδια, ώστε να τα τροποποιήσουν ή να τα αναμορφώσουν προς την κατεύθυνση των απαιτήσεων της δύσκολης συγκυρίας.

Εμείς, δεν είμαστε αισιόδοξοι ότι θα γίνει κάτι τέτοιο. Το κράτος, ουδέποτε δέχεται την αποτυχία του και ουδέποτε παραδέχεται τα λάθη του. Απλά, θα κολυμπήσουμε μέσα στα νέα αντίξοα δεδομένα, προσπαθώντας να επιβιώσουμε. Σίγουρα κάποιοι θα τα καταφέρουν και κάποιοι όχι. Όμως, ο κεντρικός στόχος που τέθηκε από την αρχή για μηδέν απολύσεις και μηδέν χρεοκοπίες επιχειρήσεων, δεν θα επιτευχθεί.

Δυστυχώς, η κρίση θα είναι πολύ βαθιά, τα όπλα αντιμετώπισης συγκεχημένα και τα θύματα πολλά.

ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ

 

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ